جستجو
 بخش‌های ارتباطی اوقات فراغت کوچک کردن
 آخرین مطالب اوقات فراغت کوچک کردن
آخرین عکس (اوقات فراغت کودکان، نوجوانان و جوانان شماره‌ی 41)
داستان پدرم (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 40)
اِی‌اِن‌جی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 39)
آسمان آریانه (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 38)
نقشی از جان (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 37)
دوست صمیمی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 36)
سلام شتر! - ارزش دوستی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 35)
سمفونی میمون (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 34)
سپیده‌دم (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 33)
تغییر تخم‌مرغ (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 32)
َوَردست (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 31)
کودکان در باغ‌وحش (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 30)
اهرام مصر (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 29)
روح (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 27)
ارواح شعبده‌باز (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 26)
اونو بگیرید! (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 25)
مادر (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 24)
روش صحیح (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 23)
داستانی کوتاه‌ از یک روباه و یک موش (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 22)
ناممکن برای کبوتر (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 21)
بازی گِری یا پیرمرد بازنشسته‌ی شطرنج‌باز (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 20)
هدف (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 19)
آه پسر - زندگی پسر فقیر مالزیایی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 18)
سردار شهید حاج احمد کاظمی - قسمت دوم (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 17)
سردار شهید حاج احمد کاظمی - قسمت اول (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 16)
شهدای انقلاب اسلامی و دفاع مقدس علی، مهدی و حمید باکری (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 15)
بره‌ای شجاع در جزیره - قسمت اول (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 14)
پروازی بلند (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 13)
اریگامی یا کاغذ و تا (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 12)
دنیا در یک دقیقه! (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 11)
تهدید آرام (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 10)
«ماریزا» الاغ لجوج (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 9)
آخرین گره (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 8)
فقدان روشنایی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 7)
دکتر سعید کاظمی آشتیانی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 6)
اروپا و ایتالیا (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 5)
ساعت زنگ‌دار (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 4)
لامپ! (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 3)
چگونه ارتباط نزدیک‌مان را با نوجوانان‌مان حفظ کنیم؟ (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 43)
زمانی که بچه‌ها بدرفتاری می‌کنند (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 42)
تکلیف منزل - امروزه در برابر گذشته (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 41)
یافتن مدرسه‌ی مناسب برای تأمین نیازهای فرزندان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 40)
نصایحی برای فرزندان و والدین در مورد آزمون‌ها (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 39)
تجربه در برابر موفقیت (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 38)
چگونه ارتباط‌های بین‌فردی به موفقیت می‌انجامد؟ (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 37)
آیا از نوجوانان‌مان سؤال بپرسیم که ... (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 36)
اهمیت عذرخواهی از نوجوانان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 35)
آموزش عذرخواهی به نوجوانان با ذکر مثال (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 34)
خودتنظیمی به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده‌ی موفقیت (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 33)
چگونه والدینی خودآگاه باشیم؟ (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 32)
ارتباط برقرار کردن با نوجوانان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 31)
آموزش خودکنترلی به بچه‌ها (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 30)
اعتماد به فرزندان 8 الی 12 ساله‌ی‌مان برای تصمیم‌گیری صحیح (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌
نکته‌هایی برای ارتقای نوجوانان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 28)
فواید درگیر بودن بچه‌ها با فعالیت‌های مثبت (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 27)
تصمیم‌گیری نوجوان در برابر تصمیم‌گیری بزرگسال (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 26)
تصمیم‌گیری مناسب برای نوجوانان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 25)
نوجوانان و تصمیم‌‌گیری مناسب (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 24)
آموزش مسؤولیت‌پذیری به فرزندان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 23)
آموزش مستقل بودن به فرزندان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 22)
چگونگی ایفای نقش برای تصمیم‌گیری‌های بهتر (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 21)
رقابت سالم (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 20)
سخنی درباره‌ی رقابت (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 19)
کمک به فرزندان 9 الی 12 ساله در جهت رشد مهارت‌های تفکر انتقادی (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شم
چگونه یک مربی بزرگ باشیم؟ (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 17)
آموزش بخشندگی به فرزندان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 16)
توسعه‌ی مهارت‌های تصمیم‌گیری (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 15)
آداب رفتاری خوب برای فرزندان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 14)
رعایت آداب رفتاری احترام محسوب می‌شود (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 13)
نکته‌هایی برای آموزش آداب رفتاری (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 12)
آموزش همدلی (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 11)
اعمال ارزش‌های خانوادگی (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 10)
ایجاد ارزش‌های خانوادگی (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 9)
اِعمال تدریجی ارزش‌های خوب در فرزندان‌تان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 7)
شش عادت افراد همدل (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 6)
پنج پیام پدر و مادر مثبت بودن (اوقات فراغت خانواده شماره‌ی 5)
مدیریت دانش و عملکرد فرایند - دلالت‌های عملی - قسمت دوم (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 54)
مدیریت دانش و عملکرد فرایند - دلالت‌های عملی - قسمت اول (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 53)
چطور در کارهایی که به آن‌ها اهمیت می‌دهیم بهتر شویم؟ (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 51)
چگونه درس‌های آموخته شده را در پایان یک پروژه جذب کنیم؟ (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 50)
چارلی چاپلین در عصر جدید (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 49)
مربی‌گری چیست؟ (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 48)
مدیریت دانش سازمانی - شناساندن و حذف نرم‌افزاری کارمندان (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 47)
نمودار مثلثی دانش فرایند و نرم‌افزارهای مدیریت دانش (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 46)
طوفان ذهنی؛ روشی صحیح، منصفانه، پسندیده و اخلاقی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 45)
مقدمه‌ای بر یادگیری مؤثر درس‌ها (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 44)
سازمان‌های یادگیرنده - اهمیت مدیریت دانش (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 43)
مدیریت دانش برای تمام نسل‌ها (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 42)
مقدمه‌ای بر استقرار سیستم مدیریت دانش در سازمان‌ها (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 41)
سیستم مدیریت دانش - ایجاد تجربه‌ای بهتر برای مشتریان (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 40)
نمونه‌ای از کارکرد نرم‌افزارهای مدیریت دانش - افزایش کارایی در سازمان‌ها (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی
مدیریت دانش - افراد، فرایندها و فناوری‌ها (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 38)
ملاقات «باری» و «سامی» (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 37)
سیستم فکر کردن - پنگوئن‌ها و شیرماهی‌ها در یک کوه یخی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 36)
آن‌چه می‌دانیم کشف کنیم! (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 35)
سهم‌گذاری توانمندی، سرمایه و ثروتی به‌نام دانش (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 34)
گاری - چهار نوع اعضای یک تیم (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 33)
برف و بهمن - مدیریت دانش و خطر (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 32)
بحث گروهی صحیح مطابق با مدل دینامیک گروهی «بروس تاکمن» (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 31)
گم کردن هدف - تعیین اهداف شخصی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 30)
آیا می‌خواهیم بیش‌تر نواور باشیم؟! - خلاقیت در ایجاد صدای رعد و برق (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 29)
فرمانروایان مقدس - فرمانروایی حضرت داوود(علیه‌السلام) - خلاقیت در فتح اورشلیم (معرفی فیلم مدیریتی شم
فرانکی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 28)
چگونگی تأثیر تعهد شغلی بر کسب و کار (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 27)
یک گردش خوب - نورمن ویزدم - خلاقیت، احساس مسؤولیت و سماجت در پیگیری وظایف (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌
قهوه و استراتژی - مجموعه‌ای از راهکارها برای دستیابی ‌به مزیت رقابتی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 25)
اعتقاد به خشنودی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 24)
بازسازی روحیه‌ی تعهد در کارمندان (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 23)
مستر بین و خلاقیت در شناسایی سارق (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 22)
درس‌های مدیریتی از مسابقه‌ی لاک‌پشت و خرگوش (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 21)
سبک مدیریت و فرهنگ‌سازی حضرت یوسف(علیه‌السلام) ارشاد معنوی در سایه‌ی تدابیر مادی (معرفی فیلم مدیریتی
سبک مدیریت و فرهنگ‌سازی حضرت یوسف(علیه‌السلام) - تعامل صادقانه با مردم (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 1
سبک مدیریت و فرهنگ‌سازی حضرت سلیمان(علیه‌السلام) - صلابت در رهبری (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 18)
سبک مدیریت و فرهنگ‌سازیحضرت سلیمان(ع) - ایفای نقش آرام‌بخشی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 17)
شش عادت افراد همدل (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 16)
فرهنگ‌سازی در مترو - پلکان یا پله‌ی برقی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 15)
بسته‌بندی شکلات (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 14)
لحظه‌ی سرنوشت‌ساز راست‌گویی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 13)
درست‌کاری چیست؟! (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 11)
از طریق نمودار سازمانی‌تان تأثیرگذاری بیش‌تری داشته باشید! (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 10)
یک طاووس در سرزمین پنگوئن‌ها - نواوری و شهامت (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 12)
 مهارت‌های مورد نیاز مدیران فرهنگی کوچک کردن
 ابزارهای مدیریتی کوچک کردن
 اوقات فراغت کوچک کردن
 دانلود کتاب خانواده - ایرانی کوچک کردن
 دانلود کتاب خانواده - خارجی کوچک کردن
 کاربران آنلاین کوچک کردن
افراد آنلاين افراد آنلاين:
بازدیدکنندگان بازدیدکنندگان: 11
اعضا اعضا: 0
کل کل: 11

 تصمیم‌گیری و اردوگاه‌ها و اردوها (طراحی برنامه‌ها و فعالیت‌های شماره‌ی 15) کوچک کردن
تصمیم‌گیری و اردوگاه‌ها و اردوها (طراحی برنامه‌ها و فعالیت‌های شماره‌ی 15)طراحي برنامه‌ها و فعاليت‌ها
برنامه‌ریزی‌های اردویی و اردوگاهی می‌تواند کودکان، نوجوانان و جوانان را قادر کند عنان به‌دست بگیرند در برابر برنامه‌های رشد و پایداری (Sustaining) مسؤولیت بپذیرند.











تصمیم‌گیری
و اردوگاه‌ها و اردوها



 
 مترجم:
محمد ابراهيم عليمرداني
 منبع:
اين مطلب ترجمه‌اي است از:
Henderson, Karla H.; “Decision- Making and Camps”; www.acacamps.org.

 
 
خلاصه‌‌ي مطالب
 برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان باید پشتیبانی یا ارتقای فرایندهای رشد مثبت آنان در جنبه‌هایی نظیر ذیل مدنظر قرار گیرد که عواملی شناخته شده یا مفروض جهت پیشرفت در سلامتی (Health) و شادکامی (Well- Being) آنان محسوب می‌شوند:

- شایستگی‌ها (Competence)؛
- تسلط بر دانش یا مهارت (Mastery)؛
- شخصیت مثبت (Positive Identity)؛
- تاب‌اوری (Resilience)؛
- مراقبت (Caring)؛
- ارتباط (Connection)؛
- تعلق (Belonging).

 اردوها به‌عنوان برنامه‌هایی برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان درنظر گرفته می‌شوند؛ آن‌هم زمانی که به‌عمد با تجربه‌ها، فرصت‌ها و پشتیبانی‌هایی همراه می‌شوند که رشد و پیشرفت مثبت کودکان، نوجوانان و جوانان را هدف قرار می‌دهند.
 یکی از نتایج مهم اردو و اردوگاه برای کودکان، نوجوانان و جوانان و بزرگسالان آن است که بتوانند تصمیم‌گیران بهتری شوند.
 تصمیم‌گیری (Decision Making) به‌معنی اتخاذ مسؤولیت شخصی برای زندگی فرد و کنترل داشتن بر رفتار آن فرد است.
 تصمیم‌گیری شامل فکر کردن و اتخاذ عمل همراه با فکر برای آن فرد است.
 تصمیم‌گیری با تعیین اهداف (Goal- Setting) و حل‌مسأله (Problem- Solving) پیوند خورده است.
 تصمیم‌گیری و اجرای آن، یک مهارت زندگی (Life Skill) است که مهارتی بنیادین برای رشد در بزرگسالی محسوب می‌شود.
 کودکان، نوجوانان و جوانان نیازمند انتخاب و شنیده شدن صدای‌شان (Choice and Voice) هستند.
 کودکان، نوجوانان و جوانان نیاز دارند فرصت‌هایی داشته باشند تا تصمیم‌هایی متناسب با سن‌شان برای خودشان و دیگران اتخاذ کنند.
 کودکان، نوجوانان و جوانان نیاز دارند قدرت داشته باشند در مورد فعالیت‌هایی که در آن شرکت می‌کنند تصمیم بگیرند؛ در مورد گزینه‌های جایگزین با مسؤولیت‌پذیری انتخاب داشته باشند و در تحقق گزینه‌هایی که انتخاب کرده‌اند شرکت کنند.
 گاهی‌اوقات توانایی یک کودک، نوجوان و جوان در اتخاذ نقشی فعال در تصمیم‌ها و شرایط محیطی‌‌ای که بر زندگی آنان تأثیرگذار است استقلال در عمل (Autonomy) یا خودتصمیم‌گیری (Self- Determination) نامیده می‌شود.
 پایدار ماندن بر انتخاب انجام شده (Preserving Choice) و ابتکار به‌خرج دادن (Initiative) اهمیت بسیاری دارد.
 درک ما از تصمیم‌گیری ممکن است برحسب رویکرد هزینه در برابر منفعت (Cost- Verses- Benefit Approach) باشد که در آن، رفتاری اتخاذ می‌شود که برای ما عایدی‌های بیش‌تر و هزینه‌های حداقلی داشته باشد.
 تصمیم‌گیری نه‌تنها منجر به رشد شناختی (Cognitive Development) می‌شود بلکه رشد عوامل فرهنگی و اجتماعی (Cultural and Societal Factors) را هم دربر خواهد داشت.
 تمایل به تعهد در رفتار خطرناک به‌خاطر آن‌که منافعی به‌همراه دارد و منفی نیست بیش‌تر در سنین قبل از بزرگسالی (Preadolescents) مشاهده می‌شود.
 برنامه‌ریزی‌های اردویی و اردوگاهی می‌تواند کودکان، نوجوانان و جوانان را قادر کند عنان به‌دست بگیرند در برابر برنامه‌های رشد و پایداری (Sustaining) مسؤولیت بپذیرند.
 تصمیم‌گیری یک فرایند مهم و کلیدی در رشد مثبت کودکان، نوجوانان و جوانان محسوب می‌شود.


 


 
مقدمه
تجربه‌های اردویی و اردوگاهی موجب غنی‌سازی زندگی کودکان، نوجوانان و جوانان می‌شود. اردو و اردوگاه زمینه‌ای بااهمیت برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان محسوب می‌شود. بسیاری از افرادی که به اردو و اردوگاه رفته‌اند یا به‌عنوان مشاور در اردو و اردوگاه ارائه‌ی خدمت کرده‌اند می‌دانند این جمله‌ها صحیح هستند. هنوز بسیاری از افراد هستند که با این جمله‌ها موافق هستند و اخیراً تلاش‌هایی برای مستندسازی نتایج و فواید اردو و اردوگاه انجام شده است. افزون بر آن، مطالعه‌ی تغییر (Change) اغلب مشکل است و فواید ناملموس تجربه‌های اردویی و اردوگاهی آن‌قدر پیچیده است که تجزیه و تحلیل آن مشکل است. با این وجود، پژوهش‌ها نشان می‌دهد که اردو و اردوگاه موجب ایجاد جنبه‌های مثبت رشد در کودکان، نوجوانان و جوانان می‌شود.

برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان باید پشتیبانی یا ارتقای فرایندهای رشد مثبت آنان در جنبه‌هایی نظیر ذیل مدنظر قرار گیرد که عواملی شناخته شده یا مفروض جهت پیشرفت در سلامتی (Health) و شادکامی (Well- Being) آنان محسوب می‌شوند:

 شایستگی‌ها (Competence)؛
 تسلط بر دانش یا مهارت (Mastery)؛
 شخصیت مثبت (Positive Identity)؛
 تاب‌اوری (Resilience)؛
 مراقبت (Caring)؛
 ارتباط (Connection)؛
 تعلق (Belonging).


این مطلب در پژوهشی با عنوان ذیل ذکر شده است:

 بنسون، پیتر ل.؛ سایتو، ربکا ن.؛ «مبانی علمی رشد کودکان، نوجوانان و جوانان»؛ فصل پنجم از کتاب با عنوان ذیل: بنسون، پیتر ل.؛ پیتما، کارن جانسون؛ «گرایش‌ها در رشد کودکان، نوجوانان و جوانان - چشم‌اندازها، واقعیت‌ها و چالش‌ها»؛ انتشارات اسپرینگر؛ سال 1380 شمسی (2001 میلادی).

Benson, Peter L.; Saito, Rebecca N.; “The Scientific Foundations of Youth Development”; Chapter 5 from Book: Benson, Peter L.; Pittma, Karen Johnson; “Trends in Youth Development: Visions, Realities and Challenges”; Springer; 2001

اردوها به‌عنوان برنامه‌هایی برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان درنظر گرفته می‌شوند؛ آن‌هم زمانی که به‌عمد با تجربه‌ها، فرصت‌ها و پشتیبانی‌هایی همراه می‌شوند که رشد و پیشرفت مثبت کودکان، نوجوانان و جوانان را هدف قرار می‌دهند.

یکی از نتایج مهم اردو و اردوگاه برای کودکان، نوجوانان و جوانان و بزرگسالان آن است که بتوانند تصمیم‌گیران بهتری شوند. تصمیم‌گیری (Decision Making) به‌معنی اتخاذ مسؤولیت شخصی برای زندگی فرد و کنترل داشتن بر رفتار آن فرد است. تصمیم‌گیری شامل فکر کردن و اتخاذ عمل همراه با فکر برای آن فرد است.

این مطلب در پژوهشی با عنوان ذیل ذکر شده است:

 کاتالانو، ریچارد ف.؛ برگ لوند، م. لیزا؛ رایان، جین ا. م.؛ لون چاک هیتر س.؛ هائوکینز، ج. دیوید؛ «رشد مثبت کودکان، نوجوانان و جوانان در ایالات متحده‌ی امریکا»؛ شماره‌ی 5؛ مقاله‌ی شماره‌ی 1؛ سال 1381 شمسی (2002 میلادی).

Catalano, Richard F.; Berglund M., Lisa; Ryan, Jeanne A. M.; Lonczak, Heather S.; Hawkins, J. David; “Positive Youth Development in the United States”; Prevention & Treatment; Volume 5; Issue No. 1; 2002

تصمیم‌گیری هم‌چنین با تعیین اهداف (Goal- Setting) و حل‌مسأله (Problem- Solving) پیوند خورده است. تصمیم‌گیری و اجرای آن، یک مهارت زندگی (Life Skill) است که مهارتی بنیادین برای رشد در بزرگسالی محسوب می‌شود.


 
پژوهش‌ها چه می‌گویند؟!
کودکان، نوجوانان و جوانان نیازمند انتخاب و شنیده شدن صدای‌شان (Choice and Voice) هستند. این مطلب در پژوهش مذکور در کتاب با عنوان ذیل ذکر شده است:

 ویت، پیتر ا.؛ کالدوِل، لیندا ل.؛ «سرگرمی و رشد کودکان، نوجوانان و جوانان»؛ انتشارات وِنچر؛ سال 1384 شمسی (2005 میلادی).

Witt, Peter A.; Caldwell, Linda L.; “Recreation and Youth Development”; Venture Publishing; 2005

محققان رشد کودکان، نوجوانان و جوانان نظیر:‌ مایکل آلبرتی گمبون (Michelle Alberti Gambone) و همکارانش در سال 1381 شمسی (2002 میلادی) نشان دادند که کودکان، نوجوانان و جوانان نیاز دارند فرصت‌هایی داشته باشند تا تصمیم‌هایی متناسب با سن‌شان برای خودشان و دیگران اتخاذ کنند. آنان نیاز دارند قدرت داشته باشند در مورد فعالیت‌هایی که در آن شرکت می‌کنند تصمیم بگیرند؛ در مورد گزینه‌های جایگزین با مسؤولیت‌پذیری انتخاب داشته باشند و در تحقق گزینه‌هایی که انتخاب کرده‌اند شرکت کنند.

در حالی که کودکان، نوجوانان و جوانان بزرگ‌تر می‌شوند تصمیم‌های ضعیف دارای نتایج بزرگ‌تری برای آنان - نسبت به زمانی که کوچک‌تر بودند - به‌همراه خواهد داشت. به‌عنوان مثال، تصمیم‌های ضعیفی که در بزرگسالی می‌گیرند دارای نتایج به‌مراتب منفی‌تری نسبت به خردسالی خواهد بود. این مطلب در کتاب با عنوان ذیل ذکر شده است:

 لِرنِر، ریچارد م.؛ «کودکان، نوجوانان و جوانان امریکا در بحران - چالش‌ها و گزینه‌ها برای برنامه‌ها و سیاست‌ها»؛ انتشارات سِیج؛ سال 1373 شمسی (1994 میلادی).

Lerner, Richard M.; “America′s Youth in Crisis: Challenges and Options for Programs and Policies”; SAGE Publications; 1994

گاهی‌اوقات توانایی یک کودک، نوجوان و جوان در اتخاذ نقشی فعال در تصمیم‌ها و شرایط محیطی‌‌ای که بر زندگی آنان تأثیرگذار است استقلال در عمل (Autonomy) یا خودتصمیم‌گیری (Self- Determination) نامیده می‌شود. این مطلب در پژوهش ذیل مطرح شده است:

 رایان، ریچارد م.؛ دِسی، ادوارد ل.؛ «تئوری خودتصمیم‌گیری و تسهیل انگیزه‌ی درونی، رشد اجتماعی و سلامت و شادکامی»؛ مجله‌ی روانشناس امریکایی؛ شماره‌ی 55؛ مقاله‌ی شماره‌ی یک؛ سال 1379 شمسی (2000 میلادی).

Ryan, Richard M.; Deci, Edward L.; “Self- Determination Theory and the Facilitation of Intrinsic Motivation, Social Development, and Well- Being”; American Psychologist; Volume 55; Issue No. 1; pp 68- 78; 2000

پایدار ماندن بر انتخاب انجام شده (Preserving Choice) و ابتکار به‌خرج دادن (Initiative) اهمیت بسیاری دارد.

بزرگسالان را می‌توان تصمیم‌گیرانی ضعیف تلقی کرد. هنوز پژوهش‌های اندکی وجود دارد که نشان می‌دهد چگونه افراد یاد می‌گیرند تصمیم‌‌گیری کنند. تصمیم‌گیری از یک مسیر واحد پیروی نمی‌کند بلکه از یک سیستم شناختی همراه با تجزیه و تحلیل و تجربه (Experiential and Analytic Cognitive System) تبعیت می‌کند. حتی در حالی که کودکان، نوجوانان و جوانان به رشد شایستگی‌های‌شان در ارائه‌ی استدلال به‌شکلی مؤثر می‌پردازند و تصمیم‌هایی هنجار اتخاذ می‌کنند آنان هم‌چنین به توسعه‌ی راهبردهایی میان‌بر و جانبدارانه و همراه با قضاوت می‌پردازند که در بعضی از موقعیت‌ها ممکن است به‌شکل نامناسبی استفاده شود.

فرایند تصمیم‌گیری همراه با مسؤولیت‌پذیری معمولاً دربرگیرنده‌ی موارد ذیل خواهد بود:

 یک ارزشیابی از اهداف درازمدت (Goals) یا اهداف (Purposes)؛
 یک تجزیه و تحلیل از انتخاب‌های جایگزین؛
 یک ملاحظه از اطلاعات و عواقب هر انتخاب
مشتمل بر این امر که چگونه یک تصمیم ممکن است بر افراد یا دیگران تأثیرگذار باشد؛
 یک تصمیم درباره‌ی رشته‌ای از عملیات؛
 فرصت تحقق و اتخاذ تصمیم.



 
تصمیم‌گیری
درک ما از تصمیم‌گیری ممکن است برحسب رویکرد هزینه در برابر منفعت (Cost- Verses- Benefit Approach) باشد که در آن، رفتاری اتخاذ می‌شود که برای ما عایدی‌های بیش‌تر و هزینه‌های حداقلی داشته باشد. این امر در پژوهش ذیل ذکر شده است:

 گوردون، کورتنِی پ.؛ «تصمیم‌گیری بزرگسالان - نظریه برمبنای وسعت و کاربرد آن در اجتناب از حاملگی زودرس»؛ مجله‌ی بزرگسالی؛ شماره‌ی 31؛ مقاله‌ی شماره‌ی 123؛ سال 1375 شمسی (1996 میلادی).

Gordon, Courtney P.; “Adolescent Decision Making: A Broadly Based Theory and Its Application to the Prevention of Early Pregnancy”; Adolescence; Volume 31; No. 123; 1996

تصمیم‌گیری نه‌تنها منجر به رشد شناختی (Cognitive Development) می‌شود بلکه رشد عوامل فرهنگی و اجتماعی (Cultural and Societal Factors) را هم دربر خواهد داشت.

پژوهش‌ها درباره‌ی تأثیر تفاوت سنی بر تصمیم‌گیری مؤثر (Affective Decision- Making) نشان می‌دهد:

 تمایل به تعهد در رفتار خطرناک به‌خاطر آن‌که منافعی به‌همراه دارد و منفی نیست بیش‌تر در سنین قبل از بزرگسالی (Preadolescents) مشاهده می‌شود.
 افراد بزرگسال به‌خاطر امکان کسب نتایج منفی از تصمیم‌های خطرناک اجتناب می‌کنند.


به‌عنوان مثال می‌توان به پژوهش ذیل اشاره کرد:

 گوردون، کورتنِی پ.؛ «تصمیم‌گیری بزرگسالان - نظریه برمبنای وسعت و کاربرد آن در اجتناب از حاملگی زودرس»؛ مجله‌ی بزرگسالی؛ شماره‌ی 31؛ مقاله‌ی شماره‌ی 123؛ سال 1375 شمسی (1996 میلادی).

Cauffman, Elizabeth; Shulman, Elizabeth P.; Claus, Eric; Banich, Marie T.; Steinberg, Laurence; Graham, Sandra; Woolard, Jennifer; “Age Differences in Affective Decision Making as Indexed by Performance on the Iowa Gambling Task”; American Psychological Association; Developmental Psychology; Volume 46; No. 1; pp 193- 207; 2010

دوستین آلبرت (Dustin Albert) و اشتاینبرگ (Laurence Steinberg) در سال 1390 شمسی (2011 میلادی) برمبنای موارد ذیل به نتایج مشابهی دست یافتند:

 بررسی مطالعه‌ای که در ده سال گذشته انجام شده است؛
 و هم‌چنین اطلاعات پردازش شده مرتبط با تصمیم‌گیری‌های پُرخطر توسط بزرگسالان با دو رویکرد همراه با تجزیه و تحلیل (Analytic Approach) و رویکرد تجربی (Experiential Approach).


این تحقیق در مقاله‌ی ذیل مطرح شده است:

 دوستین، آلبرت؛ اشتاینبرگ، لائورنس؛ «قضاوت و تصمیم‌گیری در بزرگسالان»؛ مجله‌ی پژوهش بزرگسالان؛ شماره‌ی 21؛ مقاله‌ی شماره‌ی یک؛ صفحه‌ی 211 الی 224؛ سال 1390 شمسی (2011 میلادی).

Albert, Dustin; Steinberg, Laurence; “Judgment and Decision Making in Adolescence”; Journal of Research on Adolescence; Volume 21; Issue No. 1; pp 211- 224; 2011

عصب‌شناسان رشد (Developmental Neuroscience) الگوهای بلوغ (Patterns in Matuation) را در زمینه‌ی نفوذ بر گرایش به تصمیم‌گیری‌های پُرخطر در میان بزرگسالان مطرح کرده‌اند.

چه بسیار کودکان، نوجوانان و جوانان هستند که اعتقاد دارند برنامه‌ریزی بزرگسالان‌شان برای آنان بیش از برنامه‌ریزی همراه با آنان است. بنابراین به کودکان، نوجوانان و جوانان همیشه فرصت داده نشده است که تصمیم‌گیری و حل‌مسأله را تمرین کنند. برنامه‌ریزی‌های اردویی و اردوگاهی می‌تواند کودکان، نوجوانان و جوانان را قادر کند عنان به‌دست بگیرند در برابر برنامه‌های رشد و پایداری (Sustaining) مسؤولیت بپذیرند.

این امر در پژوهش با عنوان ذیل ذکر شده است:

 ویت، پیتر ا.؛ کالدوِل، لیندا ل.؛ «سرگرمی و رشد کودکان، نوجوانان و جوانان»؛ انتشارات وِنچر؛ سال 1384 شمسی (2005 میلادی).

Witt, Peter A.; Caldwell, Linda L.; “Recreation and Youth Development”; Venture Publishing; 2005

جان هاتیه (John Hattie)، هِرب مارش (Herb Marsh)، جیمز نِیل (James Neill) و گَری ا. ریچاردز (Garry E. Richards) یک فراتحلیلی یا جمع‌بندی همراه با تجزیه و تحلیل (Meta- Analysis) داشتند و دریافتند که قوی‌ترین اندازه اثرها (Effect Sizes) برای خودکنترلی (Self- Control) بوده است که موارد ذیل را دربرمی‌گیرد:

  استقلال (Independence)؛
  خودکارامدی (Self- Efficacy)؛
  ابراز خويشتن، جرأت‌ورزي و جسارت (Assertiveness)؛
  اعتقاد باطني به خود نسبت به توانايي‌هاي دروني و توانايي‌ها در تأثيرگذاري بر محيط (Internal Locus of Control)؛
  تصمیم‌گیری (Decision Making).


اندازه اثر 25 ماهه بعد افزایش می‌یابد؛ این امر براساس شواهد متقاعدکننده‌ای از فعالیت‌های داوطلبانه و ساختاریافته (Structured Voluntary Activities) به‌دست آمد که می‌تواند اثری ماندگار و قدرتمند بر رشد تلقی شود.

این مطلب در پژوهش ذیل ذکر شده است:

 هاتیه، جان؛ مارش، هِرب؛ نِیل، جیمز؛ ریچاردز، گَری ا.؛ «آموزش فعالیت‌های پُرمخاطره و رقابت‌امیز و محدودیت بیرونی - تجربه‌های بیرون از کلاس درس که تغییری مستدام ایجاد می‌کند»؛ مجله‌ی بررسی پژوهش‌های آموزشی؛ شماره‌ی 67؛ مقاله‌ی شماره‌ی یک؛ سال 1376 شمسی (1997 میلادی).

Hattie, John; Marsh, Herb; Neill, James; Richards, Garry E.; “Adventure Education and Outward Bound: Out-of-Class Experiences that Make a Lasting Difference”; Review of Educational Research; Volume 67; Issue No. 1; 1997


 
اندازه اثر
عدم رضایت پژوهشگران از آزمون‌های آماری در دهه‌های گذشته موجب به‌وجود آمدن شاخص‌های آماری با نام اندازه اثر (Effect Size) شده است. اندازه اثر، شاخصی برای از بین بردن تأثیر حجم نمونه در سنجش معناداری آماری در پژوهش‌های کمی است. به‌عنوان مثال، سنجش شاخص‌های اندازه اثر و گزارش آن‌ها در پژوهش‌های علوم رفتاری از اهمیت زیادی برخوردار است و انجمن روانشناسی امریکا (American Psychological Association) (APA) آن را توصیه می‌کند. گاهی به‌دلیل دردسترس نبودن نمونه‌های بزرگ یا سختی در فرایند نمونه‌گیری یا مواردی از این قبیل، معناداری آماری برای قبول یک فرضیه‌ی آماری حاصل نمی‌شود. با این حال، پژوهشگر به‌طور شهودی (Intuitively) حدس می‌زند که اختلاف معناداری وجود داشته که آزمون آماری به‌تنهایی نتوانسته آن را نشان دهد. وجود چنین مواردی در علوم رفتاری باعث شده است تا شاخص‌هایی تنها برای اندازه‌گیری اندازه اثر معرفی شوند.

این مطلب در مقاله‌ی ذیل مطرح شده است:

 بِکر، بِستی جین؛ «فراتحلیل چندمتغیره»؛ بخشی از کتاب ذیل: تینزلی، هوارد ای. ا.؛ براون، استیو د. «کتاب راهنمای استاتیک چندمتغیره و کاربردی و مدل‌سازی ریاضیات»؛ انتشارات آکادمیک؛ سال 1379 شمسی (2000 میلادی).

Becker, Betsy Jane; “Multivariate Meta- Analysis”; in Tinsley, Howard E. A. & Brown, Steven D.; “Handbook of Applied and Multivariate Statistics and Mathematical Modeling”; pp. 499- 525; San Diego: Academic Press; 1st edition; May 10, 2000


 
پژوهش‌ها در زمینه‌ی اردو و اردوگاه و تصمیم‌گیری
پژوهش‌هایی که در مورد تأثیر اردوها و اردوگاه‌ها بر کمک به کودکان، نوجوانان و جوانان انجام شده است که نشان می‌دهد آنان تصمیم‌گیرانی مسؤولیت‌پذیر (Responsible Decision Makers) شده‌اند تا حدی محدود است. پژوهش‌های اندک موجود نشان داده‌اند که نتایج مختلطی برحسب نقش اردوها و اردوگاه‌ها به‌دست می‌آید که در ادامه به ذکر این موارد خواهیم پرداخت.

مطالعه‌ی کیفی مری فائز چنری (Mary Faeth Chenery) از اردوها و اردوگاه‌ها در سرتاسر ایالات متحده‌ی امریکا نشان داد که متغیرهای ذیل همگی با اعتماد به نفس (Self- Esteem) مرتبط است:

- مشارکت (Cooperation)؛
- همراهی (Getting along)؛
- کسب موفقیت (Achievement)؛
- اجازه‌ی تصمیم‌گیری داشتن؛
- تحت فشار قرار گرفتن (Pushed) برای بهترین خود بودن؛
- استقلال (Independence)؛
- کار تیمی (Teamwork).


کودکان، نوجوانان و جوانان گزارش کردند که چه احساسی در اردو و اردوگاه دارند. این مطلب در کتاب ذیل مطرح شده است:

 چنری، مری فائز؛ «من یک نفر هستم - پیام و روش‌های اردو و اردوگاه سازماندهی شده برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان - گزارش پژوهشی برمبنای مبالغ اهدا شده در زمینه‌ی دینامیک اردو و اردوگاه به‌عنوان محیطی مراقب»؛ انجمن اردوگاهی امریکا؛ سال 1370 شمسی (1991 میلادی).

Chenery, Mary Faeth; “I am Somebody: The Messages and Methods of Organized Camping for Youth Development: A Research Report based on the Grant Entitled, The Dynamics of Camp as a Caring Environment”; American Camping Association; 1991

باری س. دورکن (Bari S. Dworken) در سال 1380 شمسی (2001 میلادی) با والدین شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه مصاحبه کرد و دریافت که آنان فکر می‌کنند که اردو و اردوگاه برای شرکت‌کنندگان فرصت‌های بسیاری فراهم می‌کند تا نه‌تنها به‌شکل انفرادی بلکه به‌شکل گروهی تصمیم بگیرند.

یکی از والدین این‌گونه اظهارنظر کرده بود: «شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه تشویق می‌شوند از ابتکار خودشان بهره ببرند ... به‌جای این‌که کارمندان اردو واردوگاه در هر موقعیت بر آنان کنترل داشته باشند».

م. دبوراه بیالشکی (M. Deborah Bialeschki) و مارگری م. اسکانلین (Margery M. Scanlin) در سال 1384 شمسی (2005 میلادی) در مورد پژوهشی مقدماتی توضیح دادند که توسط شرکت راهبردهای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان (Youth Development Strategies Inc.) بر روی بیش از 7600 شرکت‌کننده در اردو و اردوگاه انجام شده است و تمرکز آن بر درک شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه از متغیرهای ذیل بوده است:

  تصمیم‌گیری؛
  رهبری (Leadership)؛
  تعلق (Belonging).


نتایج این پژوهش نشان داد تنها 5 درصد از تمام شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه در گروه بهینه‌ای (Optimal Category) قرار داشتند و 39 درصد در گروه‌ ناکافی‌ای (Insufficient) واقع شده بودند. بنابراین به‌نظر می‌رسد اردوها و اردوگاه‌ها این متغیرها را هدف قرار نمی‌دهند یا از زاویه‌نگاهی دیگر، اندازه‌گیری این ساختار، کفایت نمی‌کرده است.

نتیجه‌ی این پژوهش در مقاله‌ی ذیل ذکر شده است:

 بیالشکی، م. دبوراه؛ اسکانلین، مارگری م.؛ «تجربه‌ی اردویی و اردوگاهی - همه‌ی آن‌چیزی که می‌توانید باشید!»؛ انجمن اردوگاهی امریکا؛ مجله‌ی اردوگاهی؛ شماره‌ی 78؛ شماره مقاله‌ی 5؛ اردیبهشت و خرداد سال 1385 شمسی (می 2006 میلادی).

Chenery, Mary Faeth; “I am Somebody: The Messages and Methods of Organized Camping for Youth Development: A Research Report based on the Grant Entitled, The Dynamics of Camp as a Caring Environment”; American Camping Association; 1991

در پژوهشی دیگر نشان داده شد که آزادی انتخاب برای کودکان، نوجوانان و جوانان شرکت‌کننده در اردو و اردوگاه باعث تسهیل در رشد مثبت آنان می‌شود. این پژوهش در اردوها و اردوگاه‌های دخترانه با اقامت شبانه (Residential Girls Camp) همراه با وجود فلسفه‌ی آزادی انتخاب انجام شد. نتایج پژوهش نشان‌دهنده‌ی تناسب برنامه‌ها با آزادی در انتخاب و فرایندها بود.

این پژوهش در مقاله‌ با عنوان ذیل ذکر شده است:

 اشمالز، دوروتی ل.؛ کرس تتر، دیوراه ل.؛ کلیبر، داگلاس ا.؛ «ارزشیابی از نتایج مربوط به رشد در اردو و اردوگاه تابستانی دختران برمبنای آزادی انتخاب»؛ انجمن اردوگاهی امریکا؛ مجله‌ی سرگرمی، آموزش و رهبری در فضای باز؛ شماره‌ی 3؛ شماره مقاله‌ی یک؛ سال 1390 شمسی (2011 میلادی).

Schmalz, Dorothy L.; Kerstetter, Deborah L.; Kleiber, Douglas A.; “An Evaluation of Developmental Outcomes at a Free- Choice Oriented Girls Summer Camp”; Journal of Outdoor Recreation, Education, and Leadership; Volume 3; Issue No. 1; 2011


 
نتیجه‌گیری
تصمیم‌گیری یک فرایند مهم و کلیدی در رشد مثبت کودکان، نوجوانان و جوانان محسوب می‌شود. ادبیات رشد کودکان، نوجوانان و جوانان این مطلب را به‌طور کامل توضیح نداده است. سؤال مطرح آن است که: چه‌چیزی جنبه‌های شناختی (Cognitive) و هم‌چنین جنبه‌های تجربی ‌(Experiential) تصمیم‌گیری را تشکیل می‌دهد؟

پژوهش‌های اردویی و اردوگاهی تنها اطلاعات محدودی را درباره‌ی ایفای نقش اردو و اردوگاه ارائه کرده‌اند.

حوزه‌ی تصمیم‌گیری دارای پتانسیل بالایی برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان است و فرصت‌های بی‌شماری را برای پژوهش‌های بیش‌تر اردویی و اردوگاهی در زمینه‌ی رشد کودکان، نوجوانان و جوانان ارائه می‌دهد.


 
درباره‌ی نویسنده
خانم كارا الف. هندرسون (Karla A. Henderson) در حال حاضر استاد دپارتمان «مديريت پارك‌ها، مراكز سرگرمي و توريسم» (Parks, Recreation & Tourism Management) است. وي موفق به دريافت مدارك دانشگاهي ذيل شده است:

- كارشناس علوم گرايش آموزش فيزيك ويژه‌ي آموزش به افراد 14 سال - سال1350 (1971 ميلادي)؛
- كارشناسي ارشد علوم گرايش آموزش (راهنمايي و مشاوره)؛
- دكتري گرايش آموزش (مطالعه در زمينه‌ي سرگرمي، پارك و اوقات فراغت) - سال 1358 (1979 ميلادي).


زمينه‌هاي مورد علاقه‌ي پژوهشي وي عبارت است از:

- فعاليت فيزيكي؛
- رشد جوانان؛
- فعاليت‌هاي اردوگاهي سازماندهي شده؛
- روندهاي كيفي؛
- جنسيت؛
- تنوع.


عناوين برخي از دوره‌هاي آموزشي‌ ارائه شده توسط اين محقق عبارت است از:

- نظريه‌هاي پيشرفته (Advanced Theories)؛
- روندهاي كيفي تحقيق؛
- روش‌هاي پژوهش؛
- نظريه‌هاي اوقات فراغت؛
- نوشتن سمينار.



 

 
1397/9/1 لينک مستقيم

نظر شما پس از تاييد در سايت قرار داده خواهد شد
نام :
پست الکترونيکي :
صفحه شخصي :
نظر:
تایید انصراف
 تصمیم‌گیری و اردوگاه‌ها و اردوها (طراحی برنامه‌ها و فعالیت‌های شماره‌ی 15) کوچک کردن
تصمیم‌گیری و اردوگاه‌ها و اردوها (طراحی برنامه‌ها و فعالیت‌های شماره‌ی 15)طراحي برنامه‌ها و فعاليت‌ها
برنامه‌ریزی‌های اردویی و اردوگاهی می‌تواند کودکان، نوجوانان و جوانان را قادر کند عنان به‌دست بگیرند در برابر برنامه‌های رشد و پایداری (Sustaining) مسؤولیت بپذیرند.











تصمیم‌گیری
و اردوگاه‌ها و اردوها



 
 مترجم:
محمد ابراهيم عليمرداني
 منبع:
اين مطلب ترجمه‌اي است از:
Henderson, Karla H.; “Decision- Making and Camps”; www.acacamps.org.

 
 
خلاصه‌‌ي مطالب
 برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان باید پشتیبانی یا ارتقای فرایندهای رشد مثبت آنان در جنبه‌هایی نظیر ذیل مدنظر قرار گیرد که عواملی شناخته شده یا مفروض جهت پیشرفت در سلامتی (Health) و شادکامی (Well- Being) آنان محسوب می‌شوند:

- شایستگی‌ها (Competence)؛
- تسلط بر دانش یا مهارت (Mastery)؛
- شخصیت مثبت (Positive Identity)؛
- تاب‌اوری (Resilience)؛
- مراقبت (Caring)؛
- ارتباط (Connection)؛
- تعلق (Belonging).

 اردوها به‌عنوان برنامه‌هایی برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان درنظر گرفته می‌شوند؛ آن‌هم زمانی که به‌عمد با تجربه‌ها، فرصت‌ها و پشتیبانی‌هایی همراه می‌شوند که رشد و پیشرفت مثبت کودکان، نوجوانان و جوانان را هدف قرار می‌دهند.
 یکی از نتایج مهم اردو و اردوگاه برای کودکان، نوجوانان و جوانان و بزرگسالان آن است که بتوانند تصمیم‌گیران بهتری شوند.
 تصمیم‌گیری (Decision Making) به‌معنی اتخاذ مسؤولیت شخصی برای زندگی فرد و کنترل داشتن بر رفتار آن فرد است.
 تصمیم‌گیری شامل فکر کردن و اتخاذ عمل همراه با فکر برای آن فرد است.
 تصمیم‌گیری با تعیین اهداف (Goal- Setting) و حل‌مسأله (Problem- Solving) پیوند خورده است.
 تصمیم‌گیری و اجرای آن، یک مهارت زندگی (Life Skill) است که مهارتی بنیادین برای رشد در بزرگسالی محسوب می‌شود.
 کودکان، نوجوانان و جوانان نیازمند انتخاب و شنیده شدن صدای‌شان (Choice and Voice) هستند.
 کودکان، نوجوانان و جوانان نیاز دارند فرصت‌هایی داشته باشند تا تصمیم‌هایی متناسب با سن‌شان برای خودشان و دیگران اتخاذ کنند.
 کودکان، نوجوانان و جوانان نیاز دارند قدرت داشته باشند در مورد فعالیت‌هایی که در آن شرکت می‌کنند تصمیم بگیرند؛ در مورد گزینه‌های جایگزین با مسؤولیت‌پذیری انتخاب داشته باشند و در تحقق گزینه‌هایی که انتخاب کرده‌اند شرکت کنند.
 گاهی‌اوقات توانایی یک کودک، نوجوان و جوان در اتخاذ نقشی فعال در تصمیم‌ها و شرایط محیطی‌‌ای که بر زندگی آنان تأثیرگذار است استقلال در عمل (Autonomy) یا خودتصمیم‌گیری (Self- Determination) نامیده می‌شود.
 پایدار ماندن بر انتخاب انجام شده (Preserving Choice) و ابتکار به‌خرج دادن (Initiative) اهمیت بسیاری دارد.
 درک ما از تصمیم‌گیری ممکن است برحسب رویکرد هزینه در برابر منفعت (Cost- Verses- Benefit Approach) باشد که در آن، رفتاری اتخاذ می‌شود که برای ما عایدی‌های بیش‌تر و هزینه‌های حداقلی داشته باشد.
 تصمیم‌گیری نه‌تنها منجر به رشد شناختی (Cognitive Development) می‌شود بلکه رشد عوامل فرهنگی و اجتماعی (Cultural and Societal Factors) را هم دربر خواهد داشت.
 تمایل به تعهد در رفتار خطرناک به‌خاطر آن‌که منافعی به‌همراه دارد و منفی نیست بیش‌تر در سنین قبل از بزرگسالی (Preadolescents) مشاهده می‌شود.
 برنامه‌ریزی‌های اردویی و اردوگاهی می‌تواند کودکان، نوجوانان و جوانان را قادر کند عنان به‌دست بگیرند در برابر برنامه‌های رشد و پایداری (Sustaining) مسؤولیت بپذیرند.
 تصمیم‌گیری یک فرایند مهم و کلیدی در رشد مثبت کودکان، نوجوانان و جوانان محسوب می‌شود.


 


 
مقدمه
تجربه‌های اردویی و اردوگاهی موجب غنی‌سازی زندگی کودکان، نوجوانان و جوانان می‌شود. اردو و اردوگاه زمینه‌ای بااهمیت برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان محسوب می‌شود. بسیاری از افرادی که به اردو و اردوگاه رفته‌اند یا به‌عنوان مشاور در اردو و اردوگاه ارائه‌ی خدمت کرده‌اند می‌دانند این جمله‌ها صحیح هستند. هنوز بسیاری از افراد هستند که با این جمله‌ها موافق هستند و اخیراً تلاش‌هایی برای مستندسازی نتایج و فواید اردو و اردوگاه انجام شده است. افزون بر آن، مطالعه‌ی تغییر (Change) اغلب مشکل است و فواید ناملموس تجربه‌های اردویی و اردوگاهی آن‌قدر پیچیده است که تجزیه و تحلیل آن مشکل است. با این وجود، پژوهش‌ها نشان می‌دهد که اردو و اردوگاه موجب ایجاد جنبه‌های مثبت رشد در کودکان، نوجوانان و جوانان می‌شود.

برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان باید پشتیبانی یا ارتقای فرایندهای رشد مثبت آنان در جنبه‌هایی نظیر ذیل مدنظر قرار گیرد که عواملی شناخته شده یا مفروض جهت پیشرفت در سلامتی (Health) و شادکامی (Well- Being) آنان محسوب می‌شوند:

 شایستگی‌ها (Competence)؛
 تسلط بر دانش یا مهارت (Mastery)؛
 شخصیت مثبت (Positive Identity)؛
 تاب‌اوری (Resilience)؛
 مراقبت (Caring)؛
 ارتباط (Connection)؛
 تعلق (Belonging).


این مطلب در پژوهشی با عنوان ذیل ذکر شده است:

 بنسون، پیتر ل.؛ سایتو، ربکا ن.؛ «مبانی علمی رشد کودکان، نوجوانان و جوانان»؛ فصل پنجم از کتاب با عنوان ذیل: بنسون، پیتر ل.؛ پیتما، کارن جانسون؛ «گرایش‌ها در رشد کودکان، نوجوانان و جوانان - چشم‌اندازها، واقعیت‌ها و چالش‌ها»؛ انتشارات اسپرینگر؛ سال 1380 شمسی (2001 میلادی).

Benson, Peter L.; Saito, Rebecca N.; “The Scientific Foundations of Youth Development”; Chapter 5 from Book: Benson, Peter L.; Pittma, Karen Johnson; “Trends in Youth Development: Visions, Realities and Challenges”; Springer; 2001

اردوها به‌عنوان برنامه‌هایی برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان درنظر گرفته می‌شوند؛ آن‌هم زمانی که به‌عمد با تجربه‌ها، فرصت‌ها و پشتیبانی‌هایی همراه می‌شوند که رشد و پیشرفت مثبت کودکان، نوجوانان و جوانان را هدف قرار می‌دهند.

یکی از نتایج مهم اردو و اردوگاه برای کودکان، نوجوانان و جوانان و بزرگسالان آن است که بتوانند تصمیم‌گیران بهتری شوند. تصمیم‌گیری (Decision Making) به‌معنی اتخاذ مسؤولیت شخصی برای زندگی فرد و کنترل داشتن بر رفتار آن فرد است. تصمیم‌گیری شامل فکر کردن و اتخاذ عمل همراه با فکر برای آن فرد است.

این مطلب در پژوهشی با عنوان ذیل ذکر شده است:

 کاتالانو، ریچارد ف.؛ برگ لوند، م. لیزا؛ رایان، جین ا. م.؛ لون چاک هیتر س.؛ هائوکینز، ج. دیوید؛ «رشد مثبت کودکان، نوجوانان و جوانان در ایالات متحده‌ی امریکا»؛ شماره‌ی 5؛ مقاله‌ی شماره‌ی 1؛ سال 1381 شمسی (2002 میلادی).

Catalano, Richard F.; Berglund M., Lisa; Ryan, Jeanne A. M.; Lonczak, Heather S.; Hawkins, J. David; “Positive Youth Development in the United States”; Prevention & Treatment; Volume 5; Issue No. 1; 2002

تصمیم‌گیری هم‌چنین با تعیین اهداف (Goal- Setting) و حل‌مسأله (Problem- Solving) پیوند خورده است. تصمیم‌گیری و اجرای آن، یک مهارت زندگی (Life Skill) است که مهارتی بنیادین برای رشد در بزرگسالی محسوب می‌شود.


 
پژوهش‌ها چه می‌گویند؟!
کودکان، نوجوانان و جوانان نیازمند انتخاب و شنیده شدن صدای‌شان (Choice and Voice) هستند. این مطلب در پژوهش مذکور در کتاب با عنوان ذیل ذکر شده است:

 ویت، پیتر ا.؛ کالدوِل، لیندا ل.؛ «سرگرمی و رشد کودکان، نوجوانان و جوانان»؛ انتشارات وِنچر؛ سال 1384 شمسی (2005 میلادی).

Witt, Peter A.; Caldwell, Linda L.; “Recreation and Youth Development”; Venture Publishing; 2005

محققان رشد کودکان، نوجوانان و جوانان نظیر:‌ مایکل آلبرتی گمبون (Michelle Alberti Gambone) و همکارانش در سال 1381 شمسی (2002 میلادی) نشان دادند که کودکان، نوجوانان و جوانان نیاز دارند فرصت‌هایی داشته باشند تا تصمیم‌هایی متناسب با سن‌شان برای خودشان و دیگران اتخاذ کنند. آنان نیاز دارند قدرت داشته باشند در مورد فعالیت‌هایی که در آن شرکت می‌کنند تصمیم بگیرند؛ در مورد گزینه‌های جایگزین با مسؤولیت‌پذیری انتخاب داشته باشند و در تحقق گزینه‌هایی که انتخاب کرده‌اند شرکت کنند.

در حالی که کودکان، نوجوانان و جوانان بزرگ‌تر می‌شوند تصمیم‌های ضعیف دارای نتایج بزرگ‌تری برای آنان - نسبت به زمانی که کوچک‌تر بودند - به‌همراه خواهد داشت. به‌عنوان مثال، تصمیم‌های ضعیفی که در بزرگسالی می‌گیرند دارای نتایج به‌مراتب منفی‌تری نسبت به خردسالی خواهد بود. این مطلب در کتاب با عنوان ذیل ذکر شده است:

 لِرنِر، ریچارد م.؛ «کودکان، نوجوانان و جوانان امریکا در بحران - چالش‌ها و گزینه‌ها برای برنامه‌ها و سیاست‌ها»؛ انتشارات سِیج؛ سال 1373 شمسی (1994 میلادی).

Lerner, Richard M.; “America′s Youth in Crisis: Challenges and Options for Programs and Policies”; SAGE Publications; 1994

گاهی‌اوقات توانایی یک کودک، نوجوان و جوان در اتخاذ نقشی فعال در تصمیم‌ها و شرایط محیطی‌‌ای که بر زندگی آنان تأثیرگذار است استقلال در عمل (Autonomy) یا خودتصمیم‌گیری (Self- Determination) نامیده می‌شود. این مطلب در پژوهش ذیل مطرح شده است:

 رایان، ریچارد م.؛ دِسی، ادوارد ل.؛ «تئوری خودتصمیم‌گیری و تسهیل انگیزه‌ی درونی، رشد اجتماعی و سلامت و شادکامی»؛ مجله‌ی روانشناس امریکایی؛ شماره‌ی 55؛ مقاله‌ی شماره‌ی یک؛ سال 1379 شمسی (2000 میلادی).

Ryan, Richard M.; Deci, Edward L.; “Self- Determination Theory and the Facilitation of Intrinsic Motivation, Social Development, and Well- Being”; American Psychologist; Volume 55; Issue No. 1; pp 68- 78; 2000

پایدار ماندن بر انتخاب انجام شده (Preserving Choice) و ابتکار به‌خرج دادن (Initiative) اهمیت بسیاری دارد.

بزرگسالان را می‌توان تصمیم‌گیرانی ضعیف تلقی کرد. هنوز پژوهش‌های اندکی وجود دارد که نشان می‌دهد چگونه افراد یاد می‌گیرند تصمیم‌‌گیری کنند. تصمیم‌گیری از یک مسیر واحد پیروی نمی‌کند بلکه از یک سیستم شناختی همراه با تجزیه و تحلیل و تجربه (Experiential and Analytic Cognitive System) تبعیت می‌کند. حتی در حالی که کودکان، نوجوانان و جوانان به رشد شایستگی‌های‌شان در ارائه‌ی استدلال به‌شکلی مؤثر می‌پردازند و تصمیم‌هایی هنجار اتخاذ می‌کنند آنان هم‌چنین به توسعه‌ی راهبردهایی میان‌بر و جانبدارانه و همراه با قضاوت می‌پردازند که در بعضی از موقعیت‌ها ممکن است به‌شکل نامناسبی استفاده شود.

فرایند تصمیم‌گیری همراه با مسؤولیت‌پذیری معمولاً دربرگیرنده‌ی موارد ذیل خواهد بود:

 یک ارزشیابی از اهداف درازمدت (Goals) یا اهداف (Purposes)؛
 یک تجزیه و تحلیل از انتخاب‌های جایگزین؛
 یک ملاحظه از اطلاعات و عواقب هر انتخاب
مشتمل بر این امر که چگونه یک تصمیم ممکن است بر افراد یا دیگران تأثیرگذار باشد؛
 یک تصمیم درباره‌ی رشته‌ای از عملیات؛
 فرصت تحقق و اتخاذ تصمیم.



 
تصمیم‌گیری
درک ما از تصمیم‌گیری ممکن است برحسب رویکرد هزینه در برابر منفعت (Cost- Verses- Benefit Approach) باشد که در آن، رفتاری اتخاذ می‌شود که برای ما عایدی‌های بیش‌تر و هزینه‌های حداقلی داشته باشد. این امر در پژوهش ذیل ذکر شده است:

 گوردون، کورتنِی پ.؛ «تصمیم‌گیری بزرگسالان - نظریه برمبنای وسعت و کاربرد آن در اجتناب از حاملگی زودرس»؛ مجله‌ی بزرگسالی؛ شماره‌ی 31؛ مقاله‌ی شماره‌ی 123؛ سال 1375 شمسی (1996 میلادی).

Gordon, Courtney P.; “Adolescent Decision Making: A Broadly Based Theory and Its Application to the Prevention of Early Pregnancy”; Adolescence; Volume 31; No. 123; 1996

تصمیم‌گیری نه‌تنها منجر به رشد شناختی (Cognitive Development) می‌شود بلکه رشد عوامل فرهنگی و اجتماعی (Cultural and Societal Factors) را هم دربر خواهد داشت.

پژوهش‌ها درباره‌ی تأثیر تفاوت سنی بر تصمیم‌گیری مؤثر (Affective Decision- Making) نشان می‌دهد:

 تمایل به تعهد در رفتار خطرناک به‌خاطر آن‌که منافعی به‌همراه دارد و منفی نیست بیش‌تر در سنین قبل از بزرگسالی (Preadolescents) مشاهده می‌شود.
 افراد بزرگسال به‌خاطر امکان کسب نتایج منفی از تصمیم‌های خطرناک اجتناب می‌کنند.


به‌عنوان مثال می‌توان به پژوهش ذیل اشاره کرد:

 گوردون، کورتنِی پ.؛ «تصمیم‌گیری بزرگسالان - نظریه برمبنای وسعت و کاربرد آن در اجتناب از حاملگی زودرس»؛ مجله‌ی بزرگسالی؛ شماره‌ی 31؛ مقاله‌ی شماره‌ی 123؛ سال 1375 شمسی (1996 میلادی).

Cauffman, Elizabeth; Shulman, Elizabeth P.; Claus, Eric; Banich, Marie T.; Steinberg, Laurence; Graham, Sandra; Woolard, Jennifer; “Age Differences in Affective Decision Making as Indexed by Performance on the Iowa Gambling Task”; American Psychological Association; Developmental Psychology; Volume 46; No. 1; pp 193- 207; 2010

دوستین آلبرت (Dustin Albert) و اشتاینبرگ (Laurence Steinberg) در سال 1390 شمسی (2011 میلادی) برمبنای موارد ذیل به نتایج مشابهی دست یافتند:

 بررسی مطالعه‌ای که در ده سال گذشته انجام شده است؛
 و هم‌چنین اطلاعات پردازش شده مرتبط با تصمیم‌گیری‌های پُرخطر توسط بزرگسالان با دو رویکرد همراه با تجزیه و تحلیل (Analytic Approach) و رویکرد تجربی (Experiential Approach).


این تحقیق در مقاله‌ی ذیل مطرح شده است:

 دوستین، آلبرت؛ اشتاینبرگ، لائورنس؛ «قضاوت و تصمیم‌گیری در بزرگسالان»؛ مجله‌ی پژوهش بزرگسالان؛ شماره‌ی 21؛ مقاله‌ی شماره‌ی یک؛ صفحه‌ی 211 الی 224؛ سال 1390 شمسی (2011 میلادی).

Albert, Dustin; Steinberg, Laurence; “Judgment and Decision Making in Adolescence”; Journal of Research on Adolescence; Volume 21; Issue No. 1; pp 211- 224; 2011

عصب‌شناسان رشد (Developmental Neuroscience) الگوهای بلوغ (Patterns in Matuation) را در زمینه‌ی نفوذ بر گرایش به تصمیم‌گیری‌های پُرخطر در میان بزرگسالان مطرح کرده‌اند.

چه بسیار کودکان، نوجوانان و جوانان هستند که اعتقاد دارند برنامه‌ریزی بزرگسالان‌شان برای آنان بیش از برنامه‌ریزی همراه با آنان است. بنابراین به کودکان، نوجوانان و جوانان همیشه فرصت داده نشده است که تصمیم‌گیری و حل‌مسأله را تمرین کنند. برنامه‌ریزی‌های اردویی و اردوگاهی می‌تواند کودکان، نوجوانان و جوانان را قادر کند عنان به‌دست بگیرند در برابر برنامه‌های رشد و پایداری (Sustaining) مسؤولیت بپذیرند.

این امر در پژوهش با عنوان ذیل ذکر شده است:

 ویت، پیتر ا.؛ کالدوِل، لیندا ل.؛ «سرگرمی و رشد کودکان، نوجوانان و جوانان»؛ انتشارات وِنچر؛ سال 1384 شمسی (2005 میلادی).

Witt, Peter A.; Caldwell, Linda L.; “Recreation and Youth Development”; Venture Publishing; 2005

جان هاتیه (John Hattie)، هِرب مارش (Herb Marsh)، جیمز نِیل (James Neill) و گَری ا. ریچاردز (Garry E. Richards) یک فراتحلیلی یا جمع‌بندی همراه با تجزیه و تحلیل (Meta- Analysis) داشتند و دریافتند که قوی‌ترین اندازه اثرها (Effect Sizes) برای خودکنترلی (Self- Control) بوده است که موارد ذیل را دربرمی‌گیرد:

  استقلال (Independence)؛
  خودکارامدی (Self- Efficacy)؛
  ابراز خويشتن، جرأت‌ورزي و جسارت (Assertiveness)؛
  اعتقاد باطني به خود نسبت به توانايي‌هاي دروني و توانايي‌ها در تأثيرگذاري بر محيط (Internal Locus of Control)؛
  تصمیم‌گیری (Decision Making).


اندازه اثر 25 ماهه بعد افزایش می‌یابد؛ این امر براساس شواهد متقاعدکننده‌ای از فعالیت‌های داوطلبانه و ساختاریافته (Structured Voluntary Activities) به‌دست آمد که می‌تواند اثری ماندگار و قدرتمند بر رشد تلقی شود.

این مطلب در پژوهش ذیل ذکر شده است:

 هاتیه، جان؛ مارش، هِرب؛ نِیل، جیمز؛ ریچاردز، گَری ا.؛ «آموزش فعالیت‌های پُرمخاطره و رقابت‌امیز و محدودیت بیرونی - تجربه‌های بیرون از کلاس درس که تغییری مستدام ایجاد می‌کند»؛ مجله‌ی بررسی پژوهش‌های آموزشی؛ شماره‌ی 67؛ مقاله‌ی شماره‌ی یک؛ سال 1376 شمسی (1997 میلادی).

Hattie, John; Marsh, Herb; Neill, James; Richards, Garry E.; “Adventure Education and Outward Bound: Out-of-Class Experiences that Make a Lasting Difference”; Review of Educational Research; Volume 67; Issue No. 1; 1997


 
اندازه اثر
عدم رضایت پژوهشگران از آزمون‌های آماری در دهه‌های گذشته موجب به‌وجود آمدن شاخص‌های آماری با نام اندازه اثر (Effect Size) شده است. اندازه اثر، شاخصی برای از بین بردن تأثیر حجم نمونه در سنجش معناداری آماری در پژوهش‌های کمی است. به‌عنوان مثال، سنجش شاخص‌های اندازه اثر و گزارش آن‌ها در پژوهش‌های علوم رفتاری از اهمیت زیادی برخوردار است و انجمن روانشناسی امریکا (American Psychological Association) (APA) آن را توصیه می‌کند. گاهی به‌دلیل دردسترس نبودن نمونه‌های بزرگ یا سختی در فرایند نمونه‌گیری یا مواردی از این قبیل، معناداری آماری برای قبول یک فرضیه‌ی آماری حاصل نمی‌شود. با این حال، پژوهشگر به‌طور شهودی (Intuitively) حدس می‌زند که اختلاف معناداری وجود داشته که آزمون آماری به‌تنهایی نتوانسته آن را نشان دهد. وجود چنین مواردی در علوم رفتاری باعث شده است تا شاخص‌هایی تنها برای اندازه‌گیری اندازه اثر معرفی شوند.

این مطلب در مقاله‌ی ذیل مطرح شده است:

 بِکر، بِستی جین؛ «فراتحلیل چندمتغیره»؛ بخشی از کتاب ذیل: تینزلی، هوارد ای. ا.؛ براون، استیو د. «کتاب راهنمای استاتیک چندمتغیره و کاربردی و مدل‌سازی ریاضیات»؛ انتشارات آکادمیک؛ سال 1379 شمسی (2000 میلادی).

Becker, Betsy Jane; “Multivariate Meta- Analysis”; in Tinsley, Howard E. A. & Brown, Steven D.; “Handbook of Applied and Multivariate Statistics and Mathematical Modeling”; pp. 499- 525; San Diego: Academic Press; 1st edition; May 10, 2000


 
پژوهش‌ها در زمینه‌ی اردو و اردوگاه و تصمیم‌گیری
پژوهش‌هایی که در مورد تأثیر اردوها و اردوگاه‌ها بر کمک به کودکان، نوجوانان و جوانان انجام شده است که نشان می‌دهد آنان تصمیم‌گیرانی مسؤولیت‌پذیر (Responsible Decision Makers) شده‌اند تا حدی محدود است. پژوهش‌های اندک موجود نشان داده‌اند که نتایج مختلطی برحسب نقش اردوها و اردوگاه‌ها به‌دست می‌آید که در ادامه به ذکر این موارد خواهیم پرداخت.

مطالعه‌ی کیفی مری فائز چنری (Mary Faeth Chenery) از اردوها و اردوگاه‌ها در سرتاسر ایالات متحده‌ی امریکا نشان داد که متغیرهای ذیل همگی با اعتماد به نفس (Self- Esteem) مرتبط است:

- مشارکت (Cooperation)؛
- همراهی (Getting along)؛
- کسب موفقیت (Achievement)؛
- اجازه‌ی تصمیم‌گیری داشتن؛
- تحت فشار قرار گرفتن (Pushed) برای بهترین خود بودن؛
- استقلال (Independence)؛
- کار تیمی (Teamwork).


کودکان، نوجوانان و جوانان گزارش کردند که چه احساسی در اردو و اردوگاه دارند. این مطلب در کتاب ذیل مطرح شده است:

 چنری، مری فائز؛ «من یک نفر هستم - پیام و روش‌های اردو و اردوگاه سازماندهی شده برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان - گزارش پژوهشی برمبنای مبالغ اهدا شده در زمینه‌ی دینامیک اردو و اردوگاه به‌عنوان محیطی مراقب»؛ انجمن اردوگاهی امریکا؛ سال 1370 شمسی (1991 میلادی).

Chenery, Mary Faeth; “I am Somebody: The Messages and Methods of Organized Camping for Youth Development: A Research Report based on the Grant Entitled, The Dynamics of Camp as a Caring Environment”; American Camping Association; 1991

باری س. دورکن (Bari S. Dworken) در سال 1380 شمسی (2001 میلادی) با والدین شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه مصاحبه کرد و دریافت که آنان فکر می‌کنند که اردو و اردوگاه برای شرکت‌کنندگان فرصت‌های بسیاری فراهم می‌کند تا نه‌تنها به‌شکل انفرادی بلکه به‌شکل گروهی تصمیم بگیرند.

یکی از والدین این‌گونه اظهارنظر کرده بود: «شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه تشویق می‌شوند از ابتکار خودشان بهره ببرند ... به‌جای این‌که کارمندان اردو واردوگاه در هر موقعیت بر آنان کنترل داشته باشند».

م. دبوراه بیالشکی (M. Deborah Bialeschki) و مارگری م. اسکانلین (Margery M. Scanlin) در سال 1384 شمسی (2005 میلادی) در مورد پژوهشی مقدماتی توضیح دادند که توسط شرکت راهبردهای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان (Youth Development Strategies Inc.) بر روی بیش از 7600 شرکت‌کننده در اردو و اردوگاه انجام شده است و تمرکز آن بر درک شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه از متغیرهای ذیل بوده است:

  تصمیم‌گیری؛
  رهبری (Leadership)؛
  تعلق (Belonging).


نتایج این پژوهش نشان داد تنها 5 درصد از تمام شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه در گروه بهینه‌ای (Optimal Category) قرار داشتند و 39 درصد در گروه‌ ناکافی‌ای (Insufficient) واقع شده بودند. بنابراین به‌نظر می‌رسد اردوها و اردوگاه‌ها این متغیرها را هدف قرار نمی‌دهند یا از زاویه‌نگاهی دیگر، اندازه‌گیری این ساختار، کفایت نمی‌کرده است.

نتیجه‌ی این پژوهش در مقاله‌ی ذیل ذکر شده است:

 بیالشکی، م. دبوراه؛ اسکانلین، مارگری م.؛ «تجربه‌ی اردویی و اردوگاهی - همه‌ی آن‌چیزی که می‌توانید باشید!»؛ انجمن اردوگاهی امریکا؛ مجله‌ی اردوگاهی؛ شماره‌ی 78؛ شماره مقاله‌ی 5؛ اردیبهشت و خرداد سال 1385 شمسی (می 2006 میلادی).

Chenery, Mary Faeth; “I am Somebody: The Messages and Methods of Organized Camping for Youth Development: A Research Report based on the Grant Entitled, The Dynamics of Camp as a Caring Environment”; American Camping Association; 1991

در پژوهشی دیگر نشان داده شد که آزادی انتخاب برای کودکان، نوجوانان و جوانان شرکت‌کننده در اردو و اردوگاه باعث تسهیل در رشد مثبت آنان می‌شود. این پژوهش در اردوها و اردوگاه‌های دخترانه با اقامت شبانه (Residential Girls Camp) همراه با وجود فلسفه‌ی آزادی انتخاب انجام شد. نتایج پژوهش نشان‌دهنده‌ی تناسب برنامه‌ها با آزادی در انتخاب و فرایندها بود.

این پژوهش در مقاله‌ با عنوان ذیل ذکر شده است:

 اشمالز، دوروتی ل.؛ کرس تتر، دیوراه ل.؛ کلیبر، داگلاس ا.؛ «ارزشیابی از نتایج مربوط به رشد در اردو و اردوگاه تابستانی دختران برمبنای آزادی انتخاب»؛ انجمن اردوگاهی امریکا؛ مجله‌ی سرگرمی، آموزش و رهبری در فضای باز؛ شماره‌ی 3؛ شماره مقاله‌ی یک؛ سال 1390 شمسی (2011 میلادی).

Schmalz, Dorothy L.; Kerstetter, Deborah L.; Kleiber, Douglas A.; “An Evaluation of Developmental Outcomes at a Free- Choice Oriented Girls Summer Camp”; Journal of Outdoor Recreation, Education, and Leadership; Volume 3; Issue No. 1; 2011


 
نتیجه‌گیری
تصمیم‌گیری یک فرایند مهم و کلیدی در رشد مثبت کودکان، نوجوانان و جوانان محسوب می‌شود. ادبیات رشد کودکان، نوجوانان و جوانان این مطلب را به‌طور کامل توضیح نداده است. سؤال مطرح آن است که: چه‌چیزی جنبه‌های شناختی (Cognitive) و هم‌چنین جنبه‌های تجربی ‌(Experiential) تصمیم‌گیری را تشکیل می‌دهد؟

پژوهش‌های اردویی و اردوگاهی تنها اطلاعات محدودی را درباره‌ی ایفای نقش اردو و اردوگاه ارائه کرده‌اند.

حوزه‌ی تصمیم‌گیری دارای پتانسیل بالایی برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان است و فرصت‌های بی‌شماری را برای پژوهش‌های بیش‌تر اردویی و اردوگاهی در زمینه‌ی رشد کودکان، نوجوانان و جوانان ارائه می‌دهد.


 
درباره‌ی نویسنده
خانم كارا الف. هندرسون (Karla A. Henderson) در حال حاضر استاد دپارتمان «مديريت پارك‌ها، مراكز سرگرمي و توريسم» (Parks, Recreation & Tourism Management) است. وي موفق به دريافت مدارك دانشگاهي ذيل شده است:

- كارشناس علوم گرايش آموزش فيزيك ويژه‌ي آموزش به افراد 14 سال - سال1350 (1971 ميلادي)؛
- كارشناسي ارشد علوم گرايش آموزش (راهنمايي و مشاوره)؛
- دكتري گرايش آموزش (مطالعه در زمينه‌ي سرگرمي، پارك و اوقات فراغت) - سال 1358 (1979 ميلادي).


زمينه‌هاي مورد علاقه‌ي پژوهشي وي عبارت است از:

- فعاليت فيزيكي؛
- رشد جوانان؛
- فعاليت‌هاي اردوگاهي سازماندهي شده؛
- روندهاي كيفي؛
- جنسيت؛
- تنوع.


عناوين برخي از دوره‌هاي آموزشي‌ ارائه شده توسط اين محقق عبارت است از:

- نظريه‌هاي پيشرفته (Advanced Theories)؛
- روندهاي كيفي تحقيق؛
- روش‌هاي پژوهش؛
- نظريه‌هاي اوقات فراغت؛
- نوشتن سمينار.



 

 
1397/9/1 لينک مستقيم

نظر شما پس از تاييد در سايت قرار داده خواهد شد
نام :
پست الکترونيکي :
صفحه شخصي :
نظر:
تایید انصراف
تصمیم‌گیری و اردوگاه‌ها و اردوها (طراحی برنامه‌ها و فعالیت‌های شماره‌ی 15)
تصمیم‌گیری و اردوگاه‌ها و اردوها (طراحی برنامه‌ها و فعالیت‌های شماره‌ی 15)طراحي برنامه‌ها و فعاليت‌ها
برنامه‌ریزی‌های اردویی و اردوگاهی می‌تواند کودکان، نوجوانان و جوانان را قادر کند عنان به‌دست بگیرند در برابر برنامه‌های رشد و پایداری (Sustaining) مسؤولیت بپذیرند.











تصمیم‌گیری
و اردوگاه‌ها و اردوها



 
 مترجم:
محمد ابراهيم عليمرداني
 منبع:
اين مطلب ترجمه‌اي است از:
Henderson, Karla H.; “Decision- Making and Camps”; www.acacamps.org.

 
 
خلاصه‌‌ي مطالب
 برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان باید پشتیبانی یا ارتقای فرایندهای رشد مثبت آنان در جنبه‌هایی نظیر ذیل مدنظر قرار گیرد که عواملی شناخته شده یا مفروض جهت پیشرفت در سلامتی (Health) و شادکامی (Well- Being) آنان محسوب می‌شوند:

- شایستگی‌ها (Competence)؛
- تسلط بر دانش یا مهارت (Mastery)؛
- شخصیت مثبت (Positive Identity)؛
- تاب‌اوری (Resilience)؛
- مراقبت (Caring)؛
- ارتباط (Connection)؛
- تعلق (Belonging).

 اردوها به‌عنوان برنامه‌هایی برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان درنظر گرفته می‌شوند؛ آن‌هم زمانی که به‌عمد با تجربه‌ها، فرصت‌ها و پشتیبانی‌هایی همراه می‌شوند که رشد و پیشرفت مثبت کودکان، نوجوانان و جوانان را هدف قرار می‌دهند.
 یکی از نتایج مهم اردو و اردوگاه برای کودکان، نوجوانان و جوانان و بزرگسالان آن است که بتوانند تصمیم‌گیران بهتری شوند.
 تصمیم‌گیری (Decision Making) به‌معنی اتخاذ مسؤولیت شخصی برای زندگی فرد و کنترل داشتن بر رفتار آن فرد است.
 تصمیم‌گیری شامل فکر کردن و اتخاذ عمل همراه با فکر برای آن فرد است.
 تصمیم‌گیری با تعیین اهداف (Goal- Setting) و حل‌مسأله (Problem- Solving) پیوند خورده است.
 تصمیم‌گیری و اجرای آن، یک مهارت زندگی (Life Skill) است که مهارتی بنیادین برای رشد در بزرگسالی محسوب می‌شود.
 کودکان، نوجوانان و جوانان نیازمند انتخاب و شنیده شدن صدای‌شان (Choice and Voice) هستند.
 کودکان، نوجوانان و جوانان نیاز دارند فرصت‌هایی داشته باشند تا تصمیم‌هایی متناسب با سن‌شان برای خودشان و دیگران اتخاذ کنند.
 کودکان، نوجوانان و جوانان نیاز دارند قدرت داشته باشند در مورد فعالیت‌هایی که در آن شرکت می‌کنند تصمیم بگیرند؛ در مورد گزینه‌های جایگزین با مسؤولیت‌پذیری انتخاب داشته باشند و در تحقق گزینه‌هایی که انتخاب کرده‌اند شرکت کنند.
 گاهی‌اوقات توانایی یک کودک، نوجوان و جوان در اتخاذ نقشی فعال در تصمیم‌ها و شرایط محیطی‌‌ای که بر زندگی آنان تأثیرگذار است استقلال در عمل (Autonomy) یا خودتصمیم‌گیری (Self- Determination) نامیده می‌شود.
 پایدار ماندن بر انتخاب انجام شده (Preserving Choice) و ابتکار به‌خرج دادن (Initiative) اهمیت بسیاری دارد.
 درک ما از تصمیم‌گیری ممکن است برحسب رویکرد هزینه در برابر منفعت (Cost- Verses- Benefit Approach) باشد که در آن، رفتاری اتخاذ می‌شود که برای ما عایدی‌های بیش‌تر و هزینه‌های حداقلی داشته باشد.
 تصمیم‌گیری نه‌تنها منجر به رشد شناختی (Cognitive Development) می‌شود بلکه رشد عوامل فرهنگی و اجتماعی (Cultural and Societal Factors) را هم دربر خواهد داشت.
 تمایل به تعهد در رفتار خطرناک به‌خاطر آن‌که منافعی به‌همراه دارد و منفی نیست بیش‌تر در سنین قبل از بزرگسالی (Preadolescents) مشاهده می‌شود.
 برنامه‌ریزی‌های اردویی و اردوگاهی می‌تواند کودکان، نوجوانان و جوانان را قادر کند عنان به‌دست بگیرند در برابر برنامه‌های رشد و پایداری (Sustaining) مسؤولیت بپذیرند.
 تصمیم‌گیری یک فرایند مهم و کلیدی در رشد مثبت کودکان، نوجوانان و جوانان محسوب می‌شود.


 


 
مقدمه
تجربه‌های اردویی و اردوگاهی موجب غنی‌سازی زندگی کودکان، نوجوانان و جوانان می‌شود. اردو و اردوگاه زمینه‌ای بااهمیت برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان محسوب می‌شود. بسیاری از افرادی که به اردو و اردوگاه رفته‌اند یا به‌عنوان مشاور در اردو و اردوگاه ارائه‌ی خدمت کرده‌اند می‌دانند این جمله‌ها صحیح هستند. هنوز بسیاری از افراد هستند که با این جمله‌ها موافق هستند و اخیراً تلاش‌هایی برای مستندسازی نتایج و فواید اردو و اردوگاه انجام شده است. افزون بر آن، مطالعه‌ی تغییر (Change) اغلب مشکل است و فواید ناملموس تجربه‌های اردویی و اردوگاهی آن‌قدر پیچیده است که تجزیه و تحلیل آن مشکل است. با این وجود، پژوهش‌ها نشان می‌دهد که اردو و اردوگاه موجب ایجاد جنبه‌های مثبت رشد در کودکان، نوجوانان و جوانان می‌شود.

برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان باید پشتیبانی یا ارتقای فرایندهای رشد مثبت آنان در جنبه‌هایی نظیر ذیل مدنظر قرار گیرد که عواملی شناخته شده یا مفروض جهت پیشرفت در سلامتی (Health) و شادکامی (Well- Being) آنان محسوب می‌شوند:

 شایستگی‌ها (Competence)؛
 تسلط بر دانش یا مهارت (Mastery)؛
 شخصیت مثبت (Positive Identity)؛
 تاب‌اوری (Resilience)؛
 مراقبت (Caring)؛
 ارتباط (Connection)؛
 تعلق (Belonging).


این مطلب در پژوهشی با عنوان ذیل ذکر شده است:

 بنسون، پیتر ل.؛ سایتو، ربکا ن.؛ «مبانی علمی رشد کودکان، نوجوانان و جوانان»؛ فصل پنجم از کتاب با عنوان ذیل: بنسون، پیتر ل.؛ پیتما، کارن جانسون؛ «گرایش‌ها در رشد کودکان، نوجوانان و جوانان - چشم‌اندازها، واقعیت‌ها و چالش‌ها»؛ انتشارات اسپرینگر؛ سال 1380 شمسی (2001 میلادی).

Benson, Peter L.; Saito, Rebecca N.; “The Scientific Foundations of Youth Development”; Chapter 5 from Book: Benson, Peter L.; Pittma, Karen Johnson; “Trends in Youth Development: Visions, Realities and Challenges”; Springer; 2001

اردوها به‌عنوان برنامه‌هایی برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان درنظر گرفته می‌شوند؛ آن‌هم زمانی که به‌عمد با تجربه‌ها، فرصت‌ها و پشتیبانی‌هایی همراه می‌شوند که رشد و پیشرفت مثبت کودکان، نوجوانان و جوانان را هدف قرار می‌دهند.

یکی از نتایج مهم اردو و اردوگاه برای کودکان، نوجوانان و جوانان و بزرگسالان آن است که بتوانند تصمیم‌گیران بهتری شوند. تصمیم‌گیری (Decision Making) به‌معنی اتخاذ مسؤولیت شخصی برای زندگی فرد و کنترل داشتن بر رفتار آن فرد است. تصمیم‌گیری شامل فکر کردن و اتخاذ عمل همراه با فکر برای آن فرد است.

این مطلب در پژوهشی با عنوان ذیل ذکر شده است:

 کاتالانو، ریچارد ف.؛ برگ لوند، م. لیزا؛ رایان، جین ا. م.؛ لون چاک هیتر س.؛ هائوکینز، ج. دیوید؛ «رشد مثبت کودکان، نوجوانان و جوانان در ایالات متحده‌ی امریکا»؛ شماره‌ی 5؛ مقاله‌ی شماره‌ی 1؛ سال 1381 شمسی (2002 میلادی).

Catalano, Richard F.; Berglund M., Lisa; Ryan, Jeanne A. M.; Lonczak, Heather S.; Hawkins, J. David; “Positive Youth Development in the United States”; Prevention & Treatment; Volume 5; Issue No. 1; 2002

تصمیم‌گیری هم‌چنین با تعیین اهداف (Goal- Setting) و حل‌مسأله (Problem- Solving) پیوند خورده است. تصمیم‌گیری و اجرای آن، یک مهارت زندگی (Life Skill) است که مهارتی بنیادین برای رشد در بزرگسالی محسوب می‌شود.


 
پژوهش‌ها چه می‌گویند؟!
کودکان، نوجوانان و جوانان نیازمند انتخاب و شنیده شدن صدای‌شان (Choice and Voice) هستند. این مطلب در پژوهش مذکور در کتاب با عنوان ذیل ذکر شده است:

 ویت، پیتر ا.؛ کالدوِل، لیندا ل.؛ «سرگرمی و رشد کودکان، نوجوانان و جوانان»؛ انتشارات وِنچر؛ سال 1384 شمسی (2005 میلادی).

Witt, Peter A.; Caldwell, Linda L.; “Recreation and Youth Development”; Venture Publishing; 2005

محققان رشد کودکان، نوجوانان و جوانان نظیر:‌ مایکل آلبرتی گمبون (Michelle Alberti Gambone) و همکارانش در سال 1381 شمسی (2002 میلادی) نشان دادند که کودکان، نوجوانان و جوانان نیاز دارند فرصت‌هایی داشته باشند تا تصمیم‌هایی متناسب با سن‌شان برای خودشان و دیگران اتخاذ کنند. آنان نیاز دارند قدرت داشته باشند در مورد فعالیت‌هایی که در آن شرکت می‌کنند تصمیم بگیرند؛ در مورد گزینه‌های جایگزین با مسؤولیت‌پذیری انتخاب داشته باشند و در تحقق گزینه‌هایی که انتخاب کرده‌اند شرکت کنند.

در حالی که کودکان، نوجوانان و جوانان بزرگ‌تر می‌شوند تصمیم‌های ضعیف دارای نتایج بزرگ‌تری برای آنان - نسبت به زمانی که کوچک‌تر بودند - به‌همراه خواهد داشت. به‌عنوان مثال، تصمیم‌های ضعیفی که در بزرگسالی می‌گیرند دارای نتایج به‌مراتب منفی‌تری نسبت به خردسالی خواهد بود. این مطلب در کتاب با عنوان ذیل ذکر شده است:

 لِرنِر، ریچارد م.؛ «کودکان، نوجوانان و جوانان امریکا در بحران - چالش‌ها و گزینه‌ها برای برنامه‌ها و سیاست‌ها»؛ انتشارات سِیج؛ سال 1373 شمسی (1994 میلادی).

Lerner, Richard M.; “America′s Youth in Crisis: Challenges and Options for Programs and Policies”; SAGE Publications; 1994

گاهی‌اوقات توانایی یک کودک، نوجوان و جوان در اتخاذ نقشی فعال در تصمیم‌ها و شرایط محیطی‌‌ای که بر زندگی آنان تأثیرگذار است استقلال در عمل (Autonomy) یا خودتصمیم‌گیری (Self- Determination) نامیده می‌شود. این مطلب در پژوهش ذیل مطرح شده است:

 رایان، ریچارد م.؛ دِسی، ادوارد ل.؛ «تئوری خودتصمیم‌گیری و تسهیل انگیزه‌ی درونی، رشد اجتماعی و سلامت و شادکامی»؛ مجله‌ی روانشناس امریکایی؛ شماره‌ی 55؛ مقاله‌ی شماره‌ی یک؛ سال 1379 شمسی (2000 میلادی).

Ryan, Richard M.; Deci, Edward L.; “Self- Determination Theory and the Facilitation of Intrinsic Motivation, Social Development, and Well- Being”; American Psychologist; Volume 55; Issue No. 1; pp 68- 78; 2000

پایدار ماندن بر انتخاب انجام شده (Preserving Choice) و ابتکار به‌خرج دادن (Initiative) اهمیت بسیاری دارد.

بزرگسالان را می‌توان تصمیم‌گیرانی ضعیف تلقی کرد. هنوز پژوهش‌های اندکی وجود دارد که نشان می‌دهد چگونه افراد یاد می‌گیرند تصمیم‌‌گیری کنند. تصمیم‌گیری از یک مسیر واحد پیروی نمی‌کند بلکه از یک سیستم شناختی همراه با تجزیه و تحلیل و تجربه (Experiential and Analytic Cognitive System) تبعیت می‌کند. حتی در حالی که کودکان، نوجوانان و جوانان به رشد شایستگی‌های‌شان در ارائه‌ی استدلال به‌شکلی مؤثر می‌پردازند و تصمیم‌هایی هنجار اتخاذ می‌کنند آنان هم‌چنین به توسعه‌ی راهبردهایی میان‌بر و جانبدارانه و همراه با قضاوت می‌پردازند که در بعضی از موقعیت‌ها ممکن است به‌شکل نامناسبی استفاده شود.

فرایند تصمیم‌گیری همراه با مسؤولیت‌پذیری معمولاً دربرگیرنده‌ی موارد ذیل خواهد بود:

 یک ارزشیابی از اهداف درازمدت (Goals) یا اهداف (Purposes)؛
 یک تجزیه و تحلیل از انتخاب‌های جایگزین؛
 یک ملاحظه از اطلاعات و عواقب هر انتخاب
مشتمل بر این امر که چگونه یک تصمیم ممکن است بر افراد یا دیگران تأثیرگذار باشد؛
 یک تصمیم درباره‌ی رشته‌ای از عملیات؛
 فرصت تحقق و اتخاذ تصمیم.



 
تصمیم‌گیری
درک ما از تصمیم‌گیری ممکن است برحسب رویکرد هزینه در برابر منفعت (Cost- Verses- Benefit Approach) باشد که در آن، رفتاری اتخاذ می‌شود که برای ما عایدی‌های بیش‌تر و هزینه‌های حداقلی داشته باشد. این امر در پژوهش ذیل ذکر شده است:

 گوردون، کورتنِی پ.؛ «تصمیم‌گیری بزرگسالان - نظریه برمبنای وسعت و کاربرد آن در اجتناب از حاملگی زودرس»؛ مجله‌ی بزرگسالی؛ شماره‌ی 31؛ مقاله‌ی شماره‌ی 123؛ سال 1375 شمسی (1996 میلادی).

Gordon, Courtney P.; “Adolescent Decision Making: A Broadly Based Theory and Its Application to the Prevention of Early Pregnancy”; Adolescence; Volume 31; No. 123; 1996

تصمیم‌گیری نه‌تنها منجر به رشد شناختی (Cognitive Development) می‌شود بلکه رشد عوامل فرهنگی و اجتماعی (Cultural and Societal Factors) را هم دربر خواهد داشت.

پژوهش‌ها درباره‌ی تأثیر تفاوت سنی بر تصمیم‌گیری مؤثر (Affective Decision- Making) نشان می‌دهد:

 تمایل به تعهد در رفتار خطرناک به‌خاطر آن‌که منافعی به‌همراه دارد و منفی نیست بیش‌تر در سنین قبل از بزرگسالی (Preadolescents) مشاهده می‌شود.
 افراد بزرگسال به‌خاطر امکان کسب نتایج منفی از تصمیم‌های خطرناک اجتناب می‌کنند.


به‌عنوان مثال می‌توان به پژوهش ذیل اشاره کرد:

 گوردون، کورتنِی پ.؛ «تصمیم‌گیری بزرگسالان - نظریه برمبنای وسعت و کاربرد آن در اجتناب از حاملگی زودرس»؛ مجله‌ی بزرگسالی؛ شماره‌ی 31؛ مقاله‌ی شماره‌ی 123؛ سال 1375 شمسی (1996 میلادی).

Cauffman, Elizabeth; Shulman, Elizabeth P.; Claus, Eric; Banich, Marie T.; Steinberg, Laurence; Graham, Sandra; Woolard, Jennifer; “Age Differences in Affective Decision Making as Indexed by Performance on the Iowa Gambling Task”; American Psychological Association; Developmental Psychology; Volume 46; No. 1; pp 193- 207; 2010

دوستین آلبرت (Dustin Albert) و اشتاینبرگ (Laurence Steinberg) در سال 1390 شمسی (2011 میلادی) برمبنای موارد ذیل به نتایج مشابهی دست یافتند:

 بررسی مطالعه‌ای که در ده سال گذشته انجام شده است؛
 و هم‌چنین اطلاعات پردازش شده مرتبط با تصمیم‌گیری‌های پُرخطر توسط بزرگسالان با دو رویکرد همراه با تجزیه و تحلیل (Analytic Approach) و رویکرد تجربی (Experiential Approach).


این تحقیق در مقاله‌ی ذیل مطرح شده است:

 دوستین، آلبرت؛ اشتاینبرگ، لائورنس؛ «قضاوت و تصمیم‌گیری در بزرگسالان»؛ مجله‌ی پژوهش بزرگسالان؛ شماره‌ی 21؛ مقاله‌ی شماره‌ی یک؛ صفحه‌ی 211 الی 224؛ سال 1390 شمسی (2011 میلادی).

Albert, Dustin; Steinberg, Laurence; “Judgment and Decision Making in Adolescence”; Journal of Research on Adolescence; Volume 21; Issue No. 1; pp 211- 224; 2011

عصب‌شناسان رشد (Developmental Neuroscience) الگوهای بلوغ (Patterns in Matuation) را در زمینه‌ی نفوذ بر گرایش به تصمیم‌گیری‌های پُرخطر در میان بزرگسالان مطرح کرده‌اند.

چه بسیار کودکان، نوجوانان و جوانان هستند که اعتقاد دارند برنامه‌ریزی بزرگسالان‌شان برای آنان بیش از برنامه‌ریزی همراه با آنان است. بنابراین به کودکان، نوجوانان و جوانان همیشه فرصت داده نشده است که تصمیم‌گیری و حل‌مسأله را تمرین کنند. برنامه‌ریزی‌های اردویی و اردوگاهی می‌تواند کودکان، نوجوانان و جوانان را قادر کند عنان به‌دست بگیرند در برابر برنامه‌های رشد و پایداری (Sustaining) مسؤولیت بپذیرند.

این امر در پژوهش با عنوان ذیل ذکر شده است:

 ویت، پیتر ا.؛ کالدوِل، لیندا ل.؛ «سرگرمی و رشد کودکان، نوجوانان و جوانان»؛ انتشارات وِنچر؛ سال 1384 شمسی (2005 میلادی).

Witt, Peter A.; Caldwell, Linda L.; “Recreation and Youth Development”; Venture Publishing; 2005

جان هاتیه (John Hattie)، هِرب مارش (Herb Marsh)، جیمز نِیل (James Neill) و گَری ا. ریچاردز (Garry E. Richards) یک فراتحلیلی یا جمع‌بندی همراه با تجزیه و تحلیل (Meta- Analysis) داشتند و دریافتند که قوی‌ترین اندازه اثرها (Effect Sizes) برای خودکنترلی (Self- Control) بوده است که موارد ذیل را دربرمی‌گیرد:

  استقلال (Independence)؛
  خودکارامدی (Self- Efficacy)؛
  ابراز خويشتن، جرأت‌ورزي و جسارت (Assertiveness)؛
  اعتقاد باطني به خود نسبت به توانايي‌هاي دروني و توانايي‌ها در تأثيرگذاري بر محيط (Internal Locus of Control)؛
  تصمیم‌گیری (Decision Making).


اندازه اثر 25 ماهه بعد افزایش می‌یابد؛ این امر براساس شواهد متقاعدکننده‌ای از فعالیت‌های داوطلبانه و ساختاریافته (Structured Voluntary Activities) به‌دست آمد که می‌تواند اثری ماندگار و قدرتمند بر رشد تلقی شود.

این مطلب در پژوهش ذیل ذکر شده است:

 هاتیه، جان؛ مارش، هِرب؛ نِیل، جیمز؛ ریچاردز، گَری ا.؛ «آموزش فعالیت‌های پُرمخاطره و رقابت‌امیز و محدودیت بیرونی - تجربه‌های بیرون از کلاس درس که تغییری مستدام ایجاد می‌کند»؛ مجله‌ی بررسی پژوهش‌های آموزشی؛ شماره‌ی 67؛ مقاله‌ی شماره‌ی یک؛ سال 1376 شمسی (1997 میلادی).

Hattie, John; Marsh, Herb; Neill, James; Richards, Garry E.; “Adventure Education and Outward Bound: Out-of-Class Experiences that Make a Lasting Difference”; Review of Educational Research; Volume 67; Issue No. 1; 1997


 
اندازه اثر
عدم رضایت پژوهشگران از آزمون‌های آماری در دهه‌های گذشته موجب به‌وجود آمدن شاخص‌های آماری با نام اندازه اثر (Effect Size) شده است. اندازه اثر، شاخصی برای از بین بردن تأثیر حجم نمونه در سنجش معناداری آماری در پژوهش‌های کمی است. به‌عنوان مثال، سنجش شاخص‌های اندازه اثر و گزارش آن‌ها در پژوهش‌های علوم رفتاری از اهمیت زیادی برخوردار است و انجمن روانشناسی امریکا (American Psychological Association) (APA) آن را توصیه می‌کند. گاهی به‌دلیل دردسترس نبودن نمونه‌های بزرگ یا سختی در فرایند نمونه‌گیری یا مواردی از این قبیل، معناداری آماری برای قبول یک فرضیه‌ی آماری حاصل نمی‌شود. با این حال، پژوهشگر به‌طور شهودی (Intuitively) حدس می‌زند که اختلاف معناداری وجود داشته که آزمون آماری به‌تنهایی نتوانسته آن را نشان دهد. وجود چنین مواردی در علوم رفتاری باعث شده است تا شاخص‌هایی تنها برای اندازه‌گیری اندازه اثر معرفی شوند.

این مطلب در مقاله‌ی ذیل مطرح شده است:

 بِکر، بِستی جین؛ «فراتحلیل چندمتغیره»؛ بخشی از کتاب ذیل: تینزلی، هوارد ای. ا.؛ براون، استیو د. «کتاب راهنمای استاتیک چندمتغیره و کاربردی و مدل‌سازی ریاضیات»؛ انتشارات آکادمیک؛ سال 1379 شمسی (2000 میلادی).

Becker, Betsy Jane; “Multivariate Meta- Analysis”; in Tinsley, Howard E. A. & Brown, Steven D.; “Handbook of Applied and Multivariate Statistics and Mathematical Modeling”; pp. 499- 525; San Diego: Academic Press; 1st edition; May 10, 2000


 
پژوهش‌ها در زمینه‌ی اردو و اردوگاه و تصمیم‌گیری
پژوهش‌هایی که در مورد تأثیر اردوها و اردوگاه‌ها بر کمک به کودکان، نوجوانان و جوانان انجام شده است که نشان می‌دهد آنان تصمیم‌گیرانی مسؤولیت‌پذیر (Responsible Decision Makers) شده‌اند تا حدی محدود است. پژوهش‌های اندک موجود نشان داده‌اند که نتایج مختلطی برحسب نقش اردوها و اردوگاه‌ها به‌دست می‌آید که در ادامه به ذکر این موارد خواهیم پرداخت.

مطالعه‌ی کیفی مری فائز چنری (Mary Faeth Chenery) از اردوها و اردوگاه‌ها در سرتاسر ایالات متحده‌ی امریکا نشان داد که متغیرهای ذیل همگی با اعتماد به نفس (Self- Esteem) مرتبط است:

- مشارکت (Cooperation)؛
- همراهی (Getting along)؛
- کسب موفقیت (Achievement)؛
- اجازه‌ی تصمیم‌گیری داشتن؛
- تحت فشار قرار گرفتن (Pushed) برای بهترین خود بودن؛
- استقلال (Independence)؛
- کار تیمی (Teamwork).


کودکان، نوجوانان و جوانان گزارش کردند که چه احساسی در اردو و اردوگاه دارند. این مطلب در کتاب ذیل مطرح شده است:

 چنری، مری فائز؛ «من یک نفر هستم - پیام و روش‌های اردو و اردوگاه سازماندهی شده برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان - گزارش پژوهشی برمبنای مبالغ اهدا شده در زمینه‌ی دینامیک اردو و اردوگاه به‌عنوان محیطی مراقب»؛ انجمن اردوگاهی امریکا؛ سال 1370 شمسی (1991 میلادی).

Chenery, Mary Faeth; “I am Somebody: The Messages and Methods of Organized Camping for Youth Development: A Research Report based on the Grant Entitled, The Dynamics of Camp as a Caring Environment”; American Camping Association; 1991

باری س. دورکن (Bari S. Dworken) در سال 1380 شمسی (2001 میلادی) با والدین شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه مصاحبه کرد و دریافت که آنان فکر می‌کنند که اردو و اردوگاه برای شرکت‌کنندگان فرصت‌های بسیاری فراهم می‌کند تا نه‌تنها به‌شکل انفرادی بلکه به‌شکل گروهی تصمیم بگیرند.

یکی از والدین این‌گونه اظهارنظر کرده بود: «شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه تشویق می‌شوند از ابتکار خودشان بهره ببرند ... به‌جای این‌که کارمندان اردو واردوگاه در هر موقعیت بر آنان کنترل داشته باشند».

م. دبوراه بیالشکی (M. Deborah Bialeschki) و مارگری م. اسکانلین (Margery M. Scanlin) در سال 1384 شمسی (2005 میلادی) در مورد پژوهشی مقدماتی توضیح دادند که توسط شرکت راهبردهای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان (Youth Development Strategies Inc.) بر روی بیش از 7600 شرکت‌کننده در اردو و اردوگاه انجام شده است و تمرکز آن بر درک شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه از متغیرهای ذیل بوده است:

  تصمیم‌گیری؛
  رهبری (Leadership)؛
  تعلق (Belonging).


نتایج این پژوهش نشان داد تنها 5 درصد از تمام شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه در گروه بهینه‌ای (Optimal Category) قرار داشتند و 39 درصد در گروه‌ ناکافی‌ای (Insufficient) واقع شده بودند. بنابراین به‌نظر می‌رسد اردوها و اردوگاه‌ها این متغیرها را هدف قرار نمی‌دهند یا از زاویه‌نگاهی دیگر، اندازه‌گیری این ساختار، کفایت نمی‌کرده است.

نتیجه‌ی این پژوهش در مقاله‌ی ذیل ذکر شده است:

 بیالشکی، م. دبوراه؛ اسکانلین، مارگری م.؛ «تجربه‌ی اردویی و اردوگاهی - همه‌ی آن‌چیزی که می‌توانید باشید!»؛ انجمن اردوگاهی امریکا؛ مجله‌ی اردوگاهی؛ شماره‌ی 78؛ شماره مقاله‌ی 5؛ اردیبهشت و خرداد سال 1385 شمسی (می 2006 میلادی).

Chenery, Mary Faeth; “I am Somebody: The Messages and Methods of Organized Camping for Youth Development: A Research Report based on the Grant Entitled, The Dynamics of Camp as a Caring Environment”; American Camping Association; 1991

در پژوهشی دیگر نشان داده شد که آزادی انتخاب برای کودکان، نوجوانان و جوانان شرکت‌کننده در اردو و اردوگاه باعث تسهیل در رشد مثبت آنان می‌شود. این پژوهش در اردوها و اردوگاه‌های دخترانه با اقامت شبانه (Residential Girls Camp) همراه با وجود فلسفه‌ی آزادی انتخاب انجام شد. نتایج پژوهش نشان‌دهنده‌ی تناسب برنامه‌ها با آزادی در انتخاب و فرایندها بود.

این پژوهش در مقاله‌ با عنوان ذیل ذکر شده است:

 اشمالز، دوروتی ل.؛ کرس تتر، دیوراه ل.؛ کلیبر، داگلاس ا.؛ «ارزشیابی از نتایج مربوط به رشد در اردو و اردوگاه تابستانی دختران برمبنای آزادی انتخاب»؛ انجمن اردوگاهی امریکا؛ مجله‌ی سرگرمی، آموزش و رهبری در فضای باز؛ شماره‌ی 3؛ شماره مقاله‌ی یک؛ سال 1390 شمسی (2011 میلادی).

Schmalz, Dorothy L.; Kerstetter, Deborah L.; Kleiber, Douglas A.; “An Evaluation of Developmental Outcomes at a Free- Choice Oriented Girls Summer Camp”; Journal of Outdoor Recreation, Education, and Leadership; Volume 3; Issue No. 1; 2011


 
نتیجه‌گیری
تصمیم‌گیری یک فرایند مهم و کلیدی در رشد مثبت کودکان، نوجوانان و جوانان محسوب می‌شود. ادبیات رشد کودکان، نوجوانان و جوانان این مطلب را به‌طور کامل توضیح نداده است. سؤال مطرح آن است که: چه‌چیزی جنبه‌های شناختی (Cognitive) و هم‌چنین جنبه‌های تجربی ‌(Experiential) تصمیم‌گیری را تشکیل می‌دهد؟

پژوهش‌های اردویی و اردوگاهی تنها اطلاعات محدودی را درباره‌ی ایفای نقش اردو و اردوگاه ارائه کرده‌اند.

حوزه‌ی تصمیم‌گیری دارای پتانسیل بالایی برای رشد کودکان، نوجوانان و جوانان است و فرصت‌های بی‌شماری را برای پژوهش‌های بیش‌تر اردویی و اردوگاهی در زمینه‌ی رشد کودکان، نوجوانان و جوانان ارائه می‌دهد.


 
درباره‌ی نویسنده
خانم كارا الف. هندرسون (Karla A. Henderson) در حال حاضر استاد دپارتمان «مديريت پارك‌ها، مراكز سرگرمي و توريسم» (Parks, Recreation & Tourism Management) است. وي موفق به دريافت مدارك دانشگاهي ذيل شده است:

- كارشناس علوم گرايش آموزش فيزيك ويژه‌ي آموزش به افراد 14 سال - سال1350 (1971 ميلادي)؛
- كارشناسي ارشد علوم گرايش آموزش (راهنمايي و مشاوره)؛
- دكتري گرايش آموزش (مطالعه در زمينه‌ي سرگرمي، پارك و اوقات فراغت) - سال 1358 (1979 ميلادي).


زمينه‌هاي مورد علاقه‌ي پژوهشي وي عبارت است از:

- فعاليت فيزيكي؛
- رشد جوانان؛
- فعاليت‌هاي اردوگاهي سازماندهي شده؛
- روندهاي كيفي؛
- جنسيت؛
- تنوع.


عناوين برخي از دوره‌هاي آموزشي‌ ارائه شده توسط اين محقق عبارت است از:

- نظريه‌هاي پيشرفته (Advanced Theories)؛
- روندهاي كيفي تحقيق؛
- روش‌هاي پژوهش؛
- نظريه‌هاي اوقات فراغت؛
- نوشتن سمينار.



 

 
1397/9/1 لينک مستقيم

نظر شما پس از تاييد در سايت قرار داده خواهد شد
نام :
پست الکترونيکي :
صفحه شخصي :
نظر:
تایید انصراف
 بخش‌هاي ارتباطي اردو و اردوگاه کوچک کردن
 آخرین عکس‌های اردوگاه‌ها کوچک کردن
 پيوندهای اردو و اردوگاه کوچک کردن
بخش‌هاي اردويي

نشاني مؤسسه‌ي فرهنگي تسنيم نور

تهران، خيابان وليعصر(عج)، بالاتر از تقاطح جامي، روبه‌‌روي مدرسه‌ي راهنمايي دخترانه‌ي فلسطين، پلاك 1062
تلفن: 66401476 - 66402422، ايميل: info@tnci.ir، كدپستي: 1316863669

مؤسسه‌ي فرهنگي تسنيم نور

ورود