جستجو
 
 
 
 
 بخش‌هاي ارتباطي اردو و اردوگاه کوچک کردن
 كتاب اردو و اردوگاه کوچک کردن
آموزش در اردو (کتاب و سایر مواد آموزشی اردو و اردوگاه شماره‌ی 37)
تاريخ : 20/7/1397
101 بازی خانوادگی برای سفر، اردو یا جشن گرفتن در خانه
تاريخ : 17/6/1397
54 کلید طلایی برگزاری اردو (کتاب و سایر مواد آموزشی اردو و اردوگاه شماره‌ی 35)
تاريخ : 4/4/1397
جایزه دادن به رهبران‌تان در اردو (Rewarding your Leaders at Camp) (کتاب و سایر مواد آموزشی اردو و اردوگاه شماره‌ی 34)
تاريخ : 9/1/1392
حمایت مورد نیاز از بزرگسالان (Supporting the Adults we Need) (کتاب و سایر مواد آموزشی اردو و اردوگاه شماره‌ی 33)
تاريخ : 8/1/1392
ایجاد انگیزه در پیشاهنگی (Motivation in Scouting) (کتاب و سایر مواد آموزشی اردو و اردوگاه شماره‌ی 32)
تاريخ : 7/1/1392
ارزش داوطلب بودن (Value of Volunteering) (کتاب و سایر مواد آموزشی اردو و اردوگاه شماره‌ی 31)
تاريخ : 6/1/1392
ترین‌اسپاتینگ - کسب مهارت‌های شناخته‌شده‌ی بزرگسالان (Trainspotting - Getting Adult Training Recognised) (کتاب و سایر مواد آموزشی اردو و اردوگاه شماره‌ی 30)
تاريخ : 5/1/1392
استفاده از یکصدمین سالگرد پیشاهنگی جهت استخدام بزرگسالان (Using Scouting’s Centenary for Adult Recruitment) (کتاب و سایر مواد آموزشی اردو و اردوگاه شماره‌ی 29)
تاريخ : 4/1/1392
تلاش برای به‌دست آوردن یک جایزه‌ی اسکار - آگاهی و شناخت نسبت به شایستگی‌های خود (Going for an Oscar - Awareness and recognition of your own competencies) (کتاب و سایر مواد آموزشی اردو و اردوگاه شماره‌ی 28)
تاريخ : 3/1/1392
آرشيو     
 كاربران آنلاين کوچک کردن
افراد آنلاين افراد آنلاين:
بازدیدکنندگان بازدیدکنندگان: 98
اعضا اعضا: 0
کل کل: 98

 مربی‌گری شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه در جهت ایجاد روحیه‌ی دوست‌یابی
(سرمایه‌های انسانی شماره‌ی 7)
کوچک کردن
مربی‌گری شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه در جهت ایجاد روحیه‌ی دوست‌یابی
(سرمایه‌های انسانی شماره‌ی 7)
سرمايه‌هاي انساني
 مشاوران اردویی و اردوگاهی به‌شکلی باورنکردنی دارای قدرت لازم نه‌تنها برای فراهم کردن تجربه‌های سرگرم‌کننده و ایمن برای شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه هستند بلکه هم‌چنین می‌توانند به آنان، مهارت‌های دوست‌یابی را تدریس کنند.







مربی‌گری شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه
در جهت ایجاد روحیه‌ی دوست‌یابی



 مترجم:
محمد ابراهيم عليمرداني
 منبع:
اين مطلب ترجمه‌اي است از:



خلاصه‌‌ي مطالب
دوستی‌ها برای ما تنها برای سلامتی ما مفید نیستند؛ آنان کلید یک زندگی شاد و سالم (Happy Life) هستند.
در سال‌های اخیر، گرایش‌های فرهنگی به‌سمت مواردی نظیر ذیل سوق پیدا کرده است:
- کاهش زمان آزاد برای بازی؛
- استفاده‌ی بیش‌تر از صفحه‌های نمایش؛
- تنها شدن بیش‌تر خانواده‌ها؛
- کاهش بی‌سابقه‌ی مهارت‌های اجتماعی در بعضی از بچه‌ها
.
بعضی از بچه‌هایی که با چالش‌های بسیاری در دوست‌یابی و حفظ دوستان قبلی‌شان مواجه هستند تابستان‌ها در گروه‌ها و فعالیت‌های اردویی و اردوگاهی حضور خواهند یافت. آنان در حالی در اردو و اردوگاه شرکت می‌کنند که فاقد مهارت‌های اساسی رودررو شدن (Face- to- Face Skills) با دیگران هستند.
مشاوران اردویی و اردوگاهی به‌شکلی باورنکردنی دارای قدرت لازم نه‌تنها برای فراهم کردن تجربه‌های سرگرم‌کننده و ایمن برای شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه هستند بلکه هم‌چنین می‌توانند به آنان، مهارت‌های دوست‌یابی را تدریس کنند.
مربی‌گری شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه منجر به ارتباط‌های اجتماعی بهتر و به‌احتمال بسیار زیاد موجب تأثیر مثبت و درازمدتی بر شادکامی (Happiness) و سلامت و شادي (Well- Being) آنان خواهد شد.
با هر مهارتی که به شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه ارائه می‌شود این امر اهمیت دارد که دستگاه و آمایه‌های ذهنی (Mindset) آنان رشد یابد و به این امر واقف شوند که: رشد استعدادها از طریق کار سخت محقق خواهد شد به‌خصوص در زمینه‌ی کسب مهارت‌های اجتماعی.
مربی‌گری مهارت‌های اجتماعی در گروه از شش مرحله تشکیل یافته است:
مرحله‌ی اول - یافتن گروه مناسب (Step One - Find the Right "Tribe")؛
مرحله‌ی دوم - تبسم (Step Two – Smile!)؛
مرحله‌ی سوم - طرح سؤال (Step Three - Ask Questions and Listen)؛
مرحله‌ی چهارم - به‌شکلی به‌اشتراک گذاشتن یا سهم‌گذاری (Step Four - Share Appropriately)؛
مرحله‌ی پنجم - خوشحال بودن از موفقیت دوستان (Step Five - Be Happy for Friends' Victories)؛
مرحله‌ی ششم - تمرین مهربانی (Step Six - Practice Kindness).
ما می‌خواهیم شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه از این‌که دیگری باشند استقبال کرده و یاد بگیرند علایق‌شان را شناسایی و بیان کنند.
اردو و اردوگاه فرصتی عالی برای شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه فراهم می‌کند تا درک کنند چگونه این احساس در آنان ایجاد می‌شود که بخشی از یک گروه (Tribe) از دوستان باشند که پذیرش و مقبولیت در آن گروه به‌طور حتم احساس شود. بدین‌ترتیب مربیان می‌توانند بر آینده‌ی تصمیم‌گیری شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه تأثیری مثبت داشته باشند.
ارتباط‌های غیرزبانی‌مان قدرت بالایی دارند. به شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه موارد ذیل را بیاموزیم؛ زیرا به دیگران کمک می‌کند به‌شکلی دوستانه و پذیرا، یکدیگر را درک کنند:
- تبسم و لبخند (Smiling)؛
- راست و سرنترس ایستادن و رودررو قرار گرفتن؛
- ارتباط چشمی برقرار کردن؛
- ایستادن با گشاده‌رویی و استقبال از دیگران زمانی که با دیگران صحبت می‌کنند
.
بچه‌ها نیاز دارند یاد بگیرند که با لبخند و تبسم و هم‌چنین ارائه‌ی ظاهری مثبت موجب خواهند شد اکثر مردم به‌عنوان دوستانی بالقوه جذب‌شان شوند.
تلاش کنیم شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه، «معماهای زبان بدن» (Body- Language Charades) را اجرا کنند. بر روی کارت‌های راهنما، احساس‌های مختلف (برای هر فرد یک احساس) را بنویسیم؛ احساس‌هایی نظیر:
- خوشحالی؛
- غمگینی؛
- عصبانیت؛
- ناامیدی؛
- تعجب؛
- ترس؛
- و غیره
.
افراد دوست دارند درباره‌ی خودشان صحبت کنند؛ بنابراین طرح سؤال‌های خوب اغلب نقطه‌ی ورودی برای ایجاد دوستی است. بعضی از بچه‌ها نمی‌دانند چگونه سؤال‌های خوب مطرح کنند و خوب بشنوند؛ بنابراین ما به‌عنوان مربی می‌توانیم به‌طرز شگرفی به آنان کمک کنیم تا این مهارت را به‌دست آورند.
بچه‌ها و بزرگسالانی که در طرح سؤال، شنیدن و تعقیب کردن تسلط پیدا کنند مورد پذیرش قرار می‌گیرند.
در گروه خوابگاهی، فعالیت «اشتراک دو نفره» (Cabin Group) را اجرا کنیم. به شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه، یک موضوع یا سؤال را ارائه کنیم تا بدان جواب بدهند.
اجازه دهیم هر شرکت‌کننده در اردو و اردوگاه، یک سؤال به‌شکل مکتوب طرح کند؛ در این‌صورت، شاهد خواهیم بود آنان دوست دارند دیگر شرکت‌کنندگان به آن سؤال‌ها پاسخ گویند.
به‌اشتراک گذاشتن یا سهم‌گذاری، مهارت اجتماعی مهمی محسوب می‌شود؛ به‌خاطر این‌که اگر به‌خوبی انجام شود می‌تواند موجب ارتقای دوستی شود.
در میان گذاشتن ویژگی‌های برجسته، مهارتی بااهمیت است. بنابراین بچه‌ها باید گاهی‌اوقات به دیگران اجازه دهند ویژگی‌های مثبت‌شان را مطرح کنند. بچه‌ها نیاز دارند یاد بگیرند چگونه چیزهایی را با دیگران در میان بگذارند.
بچه‌ها باید آگاه باشند که پاسخگویی مثبت به موفقیت‌های دیگران، مهارتی است که موجب ارتقای دوستی می‌شود. آنان باید بدانند که اگر واقعاً از موفقیت‌های دوستان‌شان، خوشحال و هیجان‌زده می‌شوند و گویا خودشان موفق شده‌اند به ارتباطی عالی در دوستی با آنان دست یافته‌اند.
بسیاری از شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه به‌خاطر فرهنگی که در مدارس و محیط‌های ورزشی به‌شدت ترویج می‌شود رقابت‌زده هستند؛ برای چنین شرکت‌کنندگانی، یاد گرفتن چگونگی جشن گرفتن برای پیروزی دوستان‌شان از مهارت‌های با اهمیتی برای رشدشان تلقی می‌شود.
پاسخگویی مثبت به موفقیت‌های دیگران، مهارتی است که موجب ارتقای دوستی می‌شود و پژوهش‌ها نشان داده است این امر هم‌چنین باعث افزایش گرایش به ازدواج نیز می‌شود. این‌که بچه‌ها احساس کنند در یک مسابقه یا آزمون چگونه قلب دوستان‌شان برای‌شان می‌تپد احساس شگرفی است.
افراد مهربان موجب جذب دوستان می‌شوند. برای بعضی از بچه‌ها، مهربانی و فکر کردن درباره‌ی دیگران در طبیعت‌شان نهفته است؛ اما بیش‌تر بچه‌ها نیاز دارند به آنان کمک شود روحیه‌ی مهربانی در آنان رشد یابد. مهربانی چیزی است که با تجربه به‌دست می‌آید؛ روش مهم آموزش مهارت مهربانی به شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه، مهربان بودن در فعالیت‌ها است.
به‌عنوان مربی، شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه را تشویق می‌کنیم مهربانی را در سرتاسر اردو و اردوگاه تجربه کنند.
فرصت‌ها برای فعالیت‌های کوچک در جهت نشان دادن مهربانی در اردو و اردوگاه بی‌پایان است. با شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه جلسه‌های طوفان ذهنی برگزار کنیم و تلاش به خرج دهیم تا حداقل در هر روز برای هر جلسه با یک فعالیتی، مهربانی خود را ابراز کنند.
اکثر بچه‌هایی که در ایجاد و حفظ دوستی مشکل دارند دارای اشکال‌هایی در بیش از یک مهارت اجتماعی هستند؛ در نتیجه به‌عنوان مربی اگر در مربی‌گری آنان بر یک مهارت به‌خصوص به روش مربی‌گری فردی تمرکز کنیم بیش‌ترین تأثیر را در مربی‌گری خواهیم داشت و امیدوارانه به آنان اجازه دهیم از مربی‌گری گروهی هم یاد بگیرند و خوشه‌چین اطلاعاتی (Glean Information) از روش مربی‌گری گروهی باشند.
این امر اهمیت حیاتی دارد که بچه‌هایی که با تنظیم احساس‌های‌شان دچار چالش می‌شوند یاد بگیرند چگونه به‌روشی سازنده در موقعیت‌های سخت بر احساس‌های خود مدیریت کنند. این امر، سخت‌ترین مهارت برای مربی‌گری در زمان اقامت کوتاه در اردو و اردوگاه به‌حساب می‌آید.
ابزارهای قطعی و مؤثری وجود دارد که ما به‌عنوان مربی می‌توانیم با استفاده از آن برای ایجاد مهارت خودتنظیمی در چنین افرادی به‌شکل فردی فراهم آوریم.
بچه‌هایی که با یک بزرگسال تعامل می‌کنند هر بار که احساس‌شان جریحه‌دار می‌شود یا نمی‌توانند مشکل‌های بین‌فردی را در خود حل کنند ممکن است به یادگیری رفع تعارض نیاز داشته باشند.
روش‌های مختلف رفع تعارض‌ها و حل مشکلات می‌تواند به بچه‌ها کمک کند مهارت‌های مهم و ارتباطی زندگی را بیاموزند.
اگر مربی‌گری در بهبود رفتار شرکت‌کننده در اردو و اردوگاه مؤثر واقع نشود مربیان باید از ناظرین یا مدیر اجرایی اردو و اردوگاه کمک بخواهند. اگر شرکت‌کنندگان دیگر در خطر باشند یا به فعالیت‌های‌شان آسیب می‌رسد باید فوراً تقاضای کمک کنیم
.






1 - مقدمه
فرازی از سرود پیشاهنگی دختران (Girl Scout Song) براساس شعری از «ژوزف پاری» (Joseph Parry) چنین اشعار می‌دارد: «دوستان جدید بیابید اما دوستان قبلی را حفظ کنید. زیرا یکی نقره است و دیگری طلا». سرود کلاسیک آذرگاه (آتش اردوگاهی) (Campfire) با عنوان: «دوستان جدید بیابید!» (Make New Friends) به ما خاطرنشان می‌کند که دوستان‌مان، گنجینه‌هایی هستند.

پژوهش‌ها در حوزه‌ی روانشناسی مثبت (Positive Psychology) از این امر حمایت می‌کند که ارتباط‌های مهم به‌مراتب با اهمیت‌تر از هر فلز قیمتی یا سرمایه‌ی مادی محسوب می‌شوند. دوستی‌ها برای ما تنها برای سلامتی ما مفید نیستند؛ آنان کلید یک زندگی شاد و سالم (Happy Life) هستند ... سؤالی که مطرح می‌شود آن است که چه چیزی بهترین پیش‌بینی‌کننده‌ی ارتباط‌های مثبت تلقی می‌شود؟ در جواب باید به مهارت‌های اجتماعی (Social Skills) اشاره کنیم.

به‌خاطر برنامه‌ریزی‌های ایده‌ال اجتماعی در اردوها و اردوگاه‌ها است که والدین و مشاوران اغلب فرض می‌کنند که همه‌ی بچه‌ها وقتی وارد اردو و اردوگاه می‌شوند به‌طور خودکار با دوستان قدیمی‌شان ارتباط مجدد برقرار می‌کنند و دوستان جدیدی خواهند یافت. اما به‌هر حال موضوع مطرح همیشه این امر نیست؛ بلکه بعضی از بچه‌ها بدون کمک نمی‌توانند دوستان‌شان را حفظ کرده یا دوستان جدیدی بیابند.

در سال‌های اخیر، گرایش‌های فرهنگی به‌سمت مواردی نظیر ذیل سوق پیدا کرده است:
- کاهش زمان آزاد برای بازی؛
- استفاده‌ی بیش‌تر از صفحه‌های نمایش؛
- تنها شدن بیش‌تر خانواده‌ها؛
- کاهش بی‌سابقه‌ی مهارت‌های اجتماعی در بعضی از بچه‌ها
.

بعضی از چنین بچه‌هایی که با چالش‌های بسیاری در دوست‌یابی و حفظ دوستان قبلی‌شان مواجه هستند تابستان‌ها در گروه‌ها و فعالیت‌های اردویی و اردوگاهی حضور خواهند یافت. آنان در حالی در اردو و اردوگاه شرکت می‌کنند که فاقد مهارت‌های اساسی رودررو شدن (Face- to- Face Skills) با دیگران هستند. مشاوران اردویی و اردوگاهی به‌شکلی باورنکردنی دارای قدرت لازم نه‌تنها برای فراهم کردن تجربه‌های سرگرم‌کننده و ایمن برای شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه هستند بلکه هم‌چنین می‌توانند به آنان، مهارت‌های دوست‌یابی را تدریس کنند. مربی‌گری شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه منجر به ارتباط‌های اجتماعی بهتر و به‌احتمال بسیار زیاد موجب تأثیر مثبت و درازمدتی بر شادکامی (Happiness) و سلامت و شادي (Well- Being) آنان خواهد شد.

با هر مهارتی که به شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه ارائه می‌شود این امر اهمیت دارد که دستگاه و آمایه‌های ذهنی (Mindset) آنان رشد یابد و به این امر واقف شوند که: رشد استعدادها از طریق کار سخت محقق خواهد شد به‌خصوص در زمینه‌ی کسب مهارت‌های اجتماعی.

یکی از مربیان اردویی می‌گوید: «سی سال پیش که کار در اردو و اردوگاه را آغاز کردم از عبارت‌های ثابتی برای رشد ذهن شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه بهره می‌بردم: «اون پسر فقط کمی ناپخته است» یا «اون دختر تنها یا واقعاً خجالتی است یا ...» و در زمینه‌ی رفتارهای اجتماعی ناشیانه‌ی آنان کار می‌کردیم؛ به‌عنوان مثال: آنان را دوبه‌دو با شرکت‌کننده‌ی دیگری همراه می‌کردیم که اجتماعی‌تر یا داوطلب در هم‌بازی شدن با آنان در قایق‌سواری از نوع کانو (Canoeing) باشد. امروزه این امر اهمیت دارد که به اردو و اردوگاه تابستانی برویم تا بدانیم شرکت‌کنندگان در زمینه‌ی مهارت‌های اجتماعی رشد می‌یابند؛ حتی اگر زمان کمی را با آنان سپری می‌کنیم».

مرحله‌ی اول در کمک به شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه در آغاز فکر کردن به خود به‌عنوان یک «مربی مهارت‌های اجتماعی» (Social Skills Coach) عبارت است از: رشد استعدادهای‌مان در زمینه‌ی روابط بهتر اجتماعی.

صرف‌‌نظر از خود مهارت به‌یاد داشته باشیم رهبری با مثال (Leading by Example) در ارتباط‌های متقابل با شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه و دیگر کارمندان از جامعه‌ی اردویی و اردوگاهی، قدرتمندترین ابزار مربی‌گری محسوب می‌شود
.



مهارت‌های مربی‌گری اجتماعی گروه
بنا بر مدل ارائه شده توسط «آئودری مونکه» (Audrey Monke) نویسنده‌ی کتاب ذیل:
- شرکت‌کننده‌ی شاد اردو و اردوگاه - رموز والدینی ناشی از سی سال تجربه در اردوهای تابستانی
Monke, Audrey; "Happy Camper: Parenting Secrets from 30 Years of Summer Camp"; 2018.

مربی‌گری مهارت‌های اجتماعی در گروه از شش مرحله تشکیل یافته است:
مرحله‌ی اول - یافتن گروه مناسب (Step One - Find the Right "Tribe")؛
مرحله‌ی دوم - تبسم (Step Two – Smile!)؛
مرحله‌ی سوم - طرح سؤال (Step Three - Ask Questions and Listen)؛
مرحله‌ی چهارم - به‌شکلی به‌اشتراک گذاشتن یا سهم‌گذاری (Step Four - Share Appropriately)؛
مرحله‌ی پنجم - خوشحال بودن از موفقیت دوستان (Step Five - Be Happy for Friends' Victories)؛
مرحله‌ی ششم - تمرین مهربانی (Step Six - Practice Kindness)
.



مرحله‌ی اول - یافتن گروه مناسب
آئودری مونکه (Audrey Monke) در توصیف یافتن گروه مناسب (Find the Right "Tribe") می‌گوید: یکی از ارزش‌های اساسی در اردوگاه ما عبارت است از: «تو بودن» (Be You). ما می‌خواهیم شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه از این‌که دیگری باشند استقبال کرده و یاد بگیرند علایق‌شان را شناسایی و بیان کنند؛ بدون این‌که به چیزهایی توجه کنند که دیگران ممکن است به فکر آن باشند.

خیلی از شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه درباره‌ی این امر صحبت می‌کنند که اردو و اردوگاه منطقه‌ی «عاری از قضاوت» (Judgment Free) است که در آن ممکن است «خودشان باشند» (Be Themselves) ... و ما فرهنگی را تشویق می‌کنیم که در آن، بچه‌ها به ایده‌ها و اعتقادهای متفاوت احترام بگذارند و با مهربانی با یکدیگر برخورد کنند.

یک مهارت مهم عبارت است از: توانایی تشخیص این امر که چه کسی دوست خوبی برای آنان است و چه گروهی از احساس مشابه برخوردار است و از آنان حمایت می‌کند. با ایجاد یک فرهنگ گروهی خوابگاهی که در آن، هر عضو گروه برای کسانی که در گروه هستند ارزش قایل شوند و رفتارشان با احترام باشد. بدین‌ترتیب شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه از احساس پذیرش و مقبولیت (Acceptance) و هم‌چنین تعلق (Belonging) به‌گونه‌ای برخوردار خواهند شد که قبلاً با چنین احساسی مواجه نشده‌اند. اردو و اردوگاه فرصتی عالی برای شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه فراهم می‌کند تا درک کنند چگونه این احساس در آنان ایجاد می‌شود که بخشی از یک گروه (Tribe) از دوستان باشند که پذیرش و مقبولیت در آن گروه به‌طور حتم احساس شود. بدین‌ترتیب مربیان می‌توانند بر آینده‌ی تصمیم‌گیری شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه تأثیری مثبت داشته باشند
.



ایده‌های مربی‌گری در مرحله‌ی اول
یکی از مهم‌ترین مهارت‌های اجتماعی بچه‌ها عبارت است از: توانایی تشخیص این امر که چه کسی ممکن است دوست خوبی باشد و بچه‌ها نیاز دارند بچه‌های دیگری را بیابند که دارای ویژگی‌های ذیل باشند:
- بپذیریند که آنان چه کسی هستند؛
- آنان را با خود معادل درنظر بگیرند؛
- علایق مشترک‌شان را با دیگران در میان بگذارند
.

ما به‌عنوان مربی برای تحقق مرحله‌ی اول از مدل چگونگی ایجاد مهارت‌های اجتماعی در گروه - که یافتن گروه مناسب (Find the Right "Tribe") است - می‌توانیم از اقدام‌های ذیل بهره ببریم:
بحثی را با شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه درباره‌ی آن‌چه باعث ایجاد دوستی خوب می‌شود هدایت کنیم. دستورالعمل‌هایی را برای چگونگی رفتار با احترام با دیگران و دوست خوب بودن با یکدیگر تدوین کنیم. در این دستورالعمل‌ها از ایده‌هایی نظیر: شنیدن به هر فرد - زمانی که در حال صحبت است - بهره ببریم.

زمان‌های معمولی را به این امر اختصاص دهیم که بحث‌هایی را هدایت کنیم که در آن، هر شرکت‌کننده در اردو و اردوگاه مطالبی را با دیگران در میان بگذارد؛ آن‌هم در حالی که دیگران به صحبت‌های وی گوش می‌دهند. این امر می‌تواند در برابر «سؤال روز» (Question of the Day) باشد که هر شرکت‌کننده در اردو و اردوگاه می‌پرسد یا در پایان روز از «فراز و فرودها» (Highs and Lows) با دیگران صحبت می‌کند.

در حالی که بیش‌تر زمان گفتگوهای شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه صرف توسعه‌ی بحث‌های اساسی و ارتباطی می‌شود این امر اهمیت دارد که بعضی از بحث‌ها توسط مشاوران هدایت و سازماندهی بیش‌تری شود. در غیر این‌صورت ممکن است شرکت‌کنندگانی در اردو و اردوگاه داشته باشیم که فضای حاکم بر بحث‌ها به‌طور کامل پایان یابد و در این‌صورت شرکت‌کنندگانی هم داشته باشیم که ابداً فرصت حضور در بحث‌ها را نداشته باشند.

داستانی را با شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه در میان بگذاریم (اگر چنین داستانی داشته باشیم) آن‌هم درباره‌ی تلاش در جهت پیوستن به یک گروه اجتماعی‌ای که در این امر، خوب عمل نکرده‌ایم و این‌که چگونه نهایتاً گروه دوستی مناسب‌مان را یافته‌ایم
.



مرحله‌ی دوم - تبسم
ارتباط‌های غیرزبانی‌مان قدرت بالایی دارند. به شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه موارد ذیل را بیاموزیم؛ زیرا به دیگران کمک می‌کند به‌شکلی دوستانه و پذیرا، یکدیگر را درک کنند:
- تبسم و لبخند (Smiling)؛
- راست و سرنترس ایستادن و رودررو قرار گرفتن؛
- ارتباط چشمی برقرار کردن؛
- ایستادن با گشاده‌رویی و استقبال از دیگران زمانی که با دیگران صحبت می‌کنند
.

بچه‌هایی که فکر می‌کنند بچه‌های دیگر نامهربان یا نامناسب هستند یا از دوستی با آنان صرف‌نظر می‌کنند اغلب از چگونگی درک آنان از رفتارشان، آگاهی ندارند. بچه‌ها نیاز دارند یاد بگیرند که با لبخند و تبسم و هم‌چنین ارائه‌ی ظاهری مثبت موجب خواهند شد اکثر مردم به‌عنوان دوستانی بالقوه جذب‌شان شوند.



ایده‌های مربی‌گری در مرحله‌ی دوم
بچه‌ها نیاز دارند یاد بگیرند که با تبسم و لبخند زدن و ارائه‌ی رفتار مثبت موجب خواهند شد که بیش‌تر افراد به‌عنوان دوستانی بالقوه، جذب آنان شوند. در این امر، ارتباط‌های غیرزبانی اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد:
- خندیدن و تبسم؛
- ایجاد ارتباط چشمی؛
- طرز ایستادن همراه با گشاده‌رویی و استقبال؛
- راست ایستادن
.

به‌عنوان مربی برای تحقق مرحله‌ی دوم از مدل چگونگی ایجاد مهارت‌های اجتماعی در گروه - که تبسم و خندیدن (Smile!) است - می‌توانیم از اقدام‌های ذیل بهره ببریم:
تلاش کنیم شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه، «معماهای زبان بدن» (Body- Language Charades) را اجرا کنند. بر روی کارت‌های راهنما، احساس‌های مختلف (برای هر فرد یک احساس) را بنویسیم؛ احساس‌هایی نظیر:
خوشحالی؛
غمگینی؛
عصبانیت؛
ناامیدی؛
تعجب؛
ترس؛
و غیره
.

کارت‌ها را دور بچرخانیم تا هر شرکت‌کننده در اردو و اردوگاه یک کارت را برداشته نقشی از احساس نوشته شده را بازی کند. این در حالی است که سایر بازیکنان سعی می‌کنند نام احساسی را که آن بازیکن بازی کرده است را نام ببرند. بدین‌ترتیب از شرکت‌کنندگان می‌پرسیم چگونه بدون ذکر حتی یک کلمه می‌توانیم از احساس سایر افراد مطلع شویم.

برای بچه‌هایی که سن بالاتری دارند می‌توانیم بحثی را ترتیب دهیم مبنی بر این‌که از زمان‌هایی بگویند که از روی زبان بدن (Body- Language)، یک موقعیت را درک نکرده‌اند یا از احساس دیگران، برداشت اشتباهی داشته‌اند. اگر مخاطبان‌مان بزرگسال باشند اغلب در بیان مواردی که مردم به‌اشتباه در مورد آنان فکر می‌کنند خیلی راحت مطالب را با دیگران در میان می‌گذارند. با این کار، فرصت‌های آموزنده‌ای برای ایجاد طوفان ذهنی (Brainstorming) به‌دست آوریم و هم‌چنین در مورد این‌که چگونه می‌توانیم زبان بدن‌مان را با آن‌چه واقعاً هستیم هماهنگ سازیم.

می‌توانیم برای هر گروه خوابگاهی، چالشی با تمرکز بر دوست‌یابی راه بیاندازیم؛ به‌گونه‌ای که افراد گروه، دوستان بیش‌تری در اردو و اردوگاه بیابند. به‌عنوان مثال می‌توانیم از افراد گروه بخواهیم با خنده، تبسم و سلام و علیک با کارمندان بخش آشپزخانه برخورد کنند. پس از آن درباره‌ی چگونگی واکنش در برابر ارتباط‌های متقابل و مثبت سؤال کنیم. اغلب بچه‌ها درک نمی‌کنند که چگونه باید ارتباط مثبت ایجاد کنند
.



مرحله‌ی سوم - طرح سؤال
افراد دوست دارند درباره‌ی خودشان صحبت کنند؛ بنابراین طرح سؤال‌های خوب اغلب نقطه‌ی ورودی برای ایجاد دوستی است. بعضی از بچه‌ها نمی‌دانند چگونه سؤال‌های خوب مطرح کنند و خوب بشنوند؛ بنابراین ما به‌عنوان مربی می‌توانیم به‌طرز شگرفی به آنان کمک کنیم تا این مهارت را به‌دست آورند.


ایده‌های مربی‌گری در مرحله‌ی سوم
بچه‌ها و بزرگسالانی که در طرح سؤال، شنیدن و تعقیب کردن تسلط پیدا کنند مورد پذیرش قرار می‌گیرند؛ به‌خاطر این‌که به دیگران فرصت می‌دهند درباره‌ی خودشان با آنان صحبت به‌میان آورند. مربیان باید با شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه، جلسه‌های طوفان ذهنی برگزار کنند تا انواع سؤال‌هایی که ممکن است در این موقعیت به‌کار آید به‌دست آورند:
- آیا ورزش می‌کنی؟
- نام معلم‌ات چیست؟
- چند تا خواهر و برادر داری؟
- دوست داری در ساعت‌های تعطیلی مدرسه چه کار بکنی؟
- در تعطیلات چه بازی‌ای انجام می‌دهی؟
- ناهارتان چیست؟
- و غیره
.

به‌عنوان مربی برای تحقق مرحله‌ی سوم از مدل چگونگی ایجاد مهارت‌های اجتماعی در گروه - که طرح سؤال (Ask Questions and Listen) است - می‌توانیم از اقدام‌های ذیل بهره ببریم:
در گروه خوابگاهی، فعالیت «اشتراک دو نفره» (Cabin Group) را اجرا کنیم. به شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه، یک موضوع یا سؤال را ارائه کنیم تا بدان جواب بدهند؛ به‌عنوان مربی به آنان اجازه دهیم بدانند که هر فرد برای پاسخگویی، یک دقیقه‌ی تمام‌وقت خواهد داشت؛ بدون این‌که آن فرد مطلب ارائه شده را تفسیر کند؛ این در حالی است که دیگران باید به این صحبت‌ها گوش فرادهند. اکنون زمان ارتباط متقابل فرامی‌رسد؛ جایی که نوبت افراد عوض می‌شود و به افراد دیگر فرصت داده می‌شود تا صحبت کنند. در این مورد با آنان صحبت کنیم که چه احساسی دارند از این‌که کسی صحبت را آغاز کند و دیگران بدون این‌که صحبتی بکنند شنونده باشند.

اجازه دهیم هر شرکت‌کننده در اردو و اردوگاه، یک سؤال به‌شکل مکتوب طرح کند؛ در این‌صورت، شاهد خواهیم بود آنان دوست دارند دیگر شرکت‌کنندگان به آن سؤال‌ها پاسخ گویند. سؤال‌ها را در محملی نظیر: کلاه قرار دهیم تمام آن‌ها را خوانده و سؤال‌های نامناسب را از آن برداریم. سپس در وعده‌های غذایی، زمان‌های عدم اجرای سایر فعالیت‌های اردویی یا زمان اجتماع اطراف آذرگاه (آتش اردوگاهی) (Campfire) این سؤال‌ها را از محمل بیرون بکشیم. هر سؤال را به یک شرکت‌کننده بدهیم تا در حالی که دیگران به او گوش فرامی‌دهند جواب آن را مطرح کند. می‌توانیم مثال‌هایی نظیر ذیل را برحسب سن شرکت‌کنندگان ارائه کنیم تا برای پاسخ، انگیزه‌ی بیش‌تری بیابند:
چه سرگرمی‌هایی داری؟
چند تا خواهر و برادر داری؟




مرحله‌ی چهارم - به‌شکلی مناسب به‌اشتراک گذاشتن یا سهم‌گذاری
به‌اشتراک گذاشتن یا سهم‌گذاری، مهارت اجتماعی مهمی محسوب می‌شود؛ به‌خاطر این‌که اگر به‌خوبی انجام شود می‌تواند موجب ارتقای دوستی شود. زمانی که به‌اشتراک گذاشتن وجود نداشته باشد یا به‌شکلی ضعیف انجام شود موجب دافعه یا ابزاری خواهد شد. به‌عنوان مربی ضرورت دارد به شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه کمک کنیم یاد بگیرند چگونه چیزهایی را به‌اشتراک بگذارند یا سهم‌گذاری کنند؛ چیزهایی نظیر: اسباب‌بازی، کتاب، ماژیک و غیره. در حالی که بچه‌ها بزرگ می‌شوند نیاز دارند یاد بگیرند از خودشان به‌اشتراک بگذارند یا سهم‌گذاری کنند؛ آن‌هم به‌گونه‌ای که دروغ به‌نظر نرسد بلکه به دیگران به‌گونه‌ای کمک می‌کنند که در نظر آنان شناخته شوند.



ایده‌های مربی‌گری در مرحله‌ی چهارم
بچه‌ها می‌دانند:
با در میان گذاشتن مطالبی درباره‌ی خودشان به دیگران کمک می‌کنند آنان را بشناسند؛
با طرح سؤال‌هایی و گوش دادن به حرف‌های دیگران نیز این امر محقق خواهد شد.
در میان گذاشتن ویژگی‌های برجسته، مهارتی بااهمیت است. بنابراین بچه‌ها باید گاهی‌اوقات به دیگران اجازه دهند ویژگی‌های مثبت‌شان را مطرح کنند. بچه‌ها نیاز دارند یاد بگیرند چگونه چیزهایی را با دیگران در میان بگذارند
.

به‌عنوان مربی برای تحقق مرحله‌ی چهارم از مدل چگونگی ایجاد مهارت‌های اجتماعی در گروه - که به‌شکلی مناسب به‌اشتراک گذاشتن یا سهم‌گذاری (Share Appropriately) است - می‌توانیم از اقدام ذیل بهره ببرند:
- همانند بسیاری از مهارت‌هایی این‌چنین، تسهیل در بحث‌ها و فعالیت‌ها بین اعضای گروه خوابگاهی موجب موفقیت در کمک به آنان در اشتراک گذاشتن یا سهم‌گذاری امور به‌شکلی مناسب می‌شود. به‌عنوان مربی در نظر بگیریم یک شرکت‌کننده‌ی متفاوت در اردو و اردوگاه وجود دارد که در هر روز از فعالیت‌های اردویی و اردوگاهی مورد توجه واقع شده است. آن شرکت‌کننده، داستان یا صحبت‌هایی را در مورد خودش مطرح می‌کند و پس از آن، دیگر شرکت‌کنندگان سؤال‌هایی از وی مطرح می‌کنند. نوبت هر شرکت‌کننده در اردو و اردوگاه فرامی‌رسد و بدین‌ترتیب همه‌ی شرکت‌کنندگان این شانس را خواهند داشت که درباره‌ی خودشان مطالبی را با دیگران در میان بگذارند و دیگران نیز چیزهایی درباره‌ی هم می‌آموزند.

از آن‌جایی که طرح هر موضوعی می‌تواند باعث براشفتگی دیگران شود مطمئن شویم آن مطلب ابتدا با مشاور در میان گذاشته شود تا نسبت به این موضوع، شفافیت داشته باشیم.

در حالی که بچه‌ها بزرگ‌تر می‌شوند موضوع‌هایی که توسط آنان مطرح می‌شوند ممکن است پیچیده‌تر باشد. اما این امر اهمیت دارد که با توجه به زمانی که برای این امر اختصاص داده شده است قبلاً موضوع‌های پیچیده به‌شکل چهره‌‌به‌چهره با مشاور مطرح شده باشد که وقتی در گروه مطرح می‌شود از پختگی لازم برخوردار باشد.



ایده‌های مربی‌گری در مرحله‌ی پنجم
پاسخگویی مثبت به موفقیت‌های دیگران، مهارتی است که موجب ارتقای دوستی می‌شود و پژوهش‌ها نشان داده است این امر هم‌چنین باعث افزایش گرایش به ازدواج نیز می‌شود. این‌که بچه‌ها احساس کنند در یک مسابقه یا آزمون چگونه قلب دوستان‌شان برای‌شان می‌تپد احساس شگرفی است. فرض کنید بچه‌ای در فعالیتی در اردو و اردوگاه موفق بوده است و دوستش این جمله‌ها را برایش به‌کار ببرد: «چه مهارتی! تبریک می‌گویم! خیلی برایت خوشحالم!»

به‌عنوان مربی برای تحقق مرحله‌ی پنجم از مدل چگونگی ایجاد مهارت‌های اجتماعی در گروه - که خوشحال بودن از موفقیت دوستان (Step Five - Be Happy for Friends' Victories) است - می‌توانیم از اقدام‌های ذیل بهره ببرند:
- این امر را در گروه‌مان یا فعالیت‌های‌مان به امری عادی تبدیل کنیم که همدیگر را تشویق و حمایت کنیم. فریادهای هلهله و شادی
با صدای بلند و کف زدن را برای بچه‌هایی که در یک مهارت جدید تسلط می‌یابند در گروه مدل‌سازی کنیم.
- زمانی را برای تعریف و ستایش از همدیگر اختصاص دهیم؛ آن‌هم زمانی که بچه‌ها چیزهای مثبتی را با هم به‌اشتراک می‌گذارند؛ چیزهای مثبتی که دیگران در اردو انجام داده‌اند. تعریف و ستایش می‌تواند کلامی یا مکتوب باشد
.



مرحله‌ی ششم - تمرین مهربانی
افراد مهربان موجب جذب دوستان می‌شوند. برای بعضی از بچه‌ها، مهربانی و فکر کردن درباره‌ی دیگران در طبیعت‌شان نهفته است؛ اما بیش‌تر بچه‌ها نیاز دارند به آنان کمک شود روحیه‌ی مهربانی در آنان رشد یابد. مهربانی چیزی است که با تجربه به‌دست می‌آید؛ روش مهم آموزش مهارت مهربانی به شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه، مهربان بودن در فعالیت‌ها است.



ایده‌های مربی‌گری در مرحله‌ی ششم
بعضی از بچه‌ها ذاتاً مهربان و بخشنده‌اند؛ در حالی که بیش‌تر بچه‌ها نیاز دارند در رشد روحیه‌ی مهربانی به آنان کمک شود. روش‌های زیادی برای ایجاد مهارت مهربانی وجود دارد که در این‌جا به سه مورد اشاره می‌شود:
- بخشیدن دیگران؛
- تعریف کردن از دیگران و تبریک گفتن به آنان؛
- بررسی فعالیت‌هایی که اساساً از روی مهربانی انجام می‌شود.

به‌عنوان مربی برای تحقق مرحله‌ی ششم از مدل چگونگی ایجاد مهارت‌های اجتماعی در گروه - که تمرین مهربانی (Step Six - Practice Kindness) است - می‌توانیم از اقدام‌های ذیل بهره ببریم:
«رفقای مهربان و مرموز» (Secret Kindness Buddies)، فعالیتی است که می‌تواند در مدت یک روز، یک دوره‌ی زمانی یا هر مدت زمان دیگری در اردو و اردوگاه انجام شود. شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه یک نام را از یک محمل نظیر: یک کلاه بیرون کشیده و به‌عنوان دوست فوق‌العاده مهربان خود تلقی می‌کنند؛ بدین‌ترتیب که در هر دوره‌ی زمانی که مربی طراحی می‌کند به او به‌شکلی فوق‌العاده مهربانی خواهند کرد ... در پایان روز یا دوره‌ی تعیین شده از بچه‌ها خواسته می‌شود حدس بزنند چه کسی دوست مهربان آنان بوده است. مربی با شرکت‌کنندگان صحبت می‌کند و با آنان در میان می‌گذارد که چه کارهایی برای اثبات مهربانی انجام شده یا گفته شده است.

به‌عنوان مربی، شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه را تشویق می‌کنیم مهربانی را در سرتاسر اردو و اردوگاه تجربه کنند:
آیا گروه شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه می‌توانند کارهای عادی یا کارهای سخت و طاقت‌فرسایی در جهت اثبات مهربانی
برای گروه دیگر انجام دهند؟
آیا می‌توانند یادداشتی بر روی آینه‌ی حمام بگذارند؟
آیا قادر هستند یک یادداشتی بنویسند با عبارت: «از شما تشکر می‌کنیم» ... آن‌هم خطاب به کارمندان اردو و اردوگاه که از آنان پشتیبانی می‌کنند؟
آیا می‌توانند بعد از انجام فعالیت بلند فریاد بزنند: «از شما متشکریم»؟
آیا می‌توانند سرود و آهنگی در تشکر از دیگران بخوانند؟

فرصت‌ها برای فعالیت‌های کوچک در جهت نشان دادن مهربانی در اردو و اردوگاه بی‌پایان است. با شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه جلسه‌های طوفان ذهنی برگزار کنیم و تلاش به خرج دهیم تا حداقل در هر روز برای هر جلسه با یک فعالیتی، مهربانی خود را ابراز کنند.

بدین‌ترتیب نه‌تنها شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه از انجام دادن چنین فعالیت‌هایی در جهت نشان دادن مهربانی لذت خواهند برد و از احساس خوبی برخوردار خواهند شد بلکه نتایج مثبتی نیز از چگونگی پاسخ و عکس‌العمل آنان دریافت خواهند کرد که در ادامه‌ی تجربه‌های نشان دادن مهربانی و وقتی به منزل بازمی‌گردند مشوق آنان خواهد بود.




مربی‌گری فردی در رفع مشکلات در حوزه‌ی مهارت‌های اجتماعی
اهمیت و اولویت مهارت‌های اجتماعی آن‌قدر بالا است که نمی‌توان به معرفی، مربی‌گری و تجربه‌ی آن در یک فعالیت گروهی بسنده کرد. اما به‌هر حال شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه ممکن است در مهارت‌های اجتماعی از بیش‌ترین اشکال برخوردار باشند که احتمالاً در بعضی موارد، مربی‌گری فردی (Individual Coaching) برای آنان ضروری است.

مهارت‌های آتی برای مربی‌گری چهره‌به‌چهره در بیش‌تر حالت‌ها ضرورت دارد؛ اما اگر به‌عنوان مربی مشاهده کردیم که گرایشی در گروه خوابگاهی وجود دارد می‌توانیم جهت‌گیری مربی‌گری را متوجه گروه کنیم.

اکثر بچه‌هایی که در ایجاد و حفظ دوستی مشکل دارند دارای اشکال‌هایی در بیش از یک مهارت اجتماعی هستند؛ در نتیجه به‌عنوان مربی اگر در مربی‌گری آنان بر یک مهارت به‌خصوص به روش مربی‌گری فردی تمرکز کنیم بیش‌ترین تأثیر را در مربی‌گری خواهیم داشت و امیدوارانه به آنان اجازه دهیم از مربی‌گری گروهی هم یاد بگیرند و خوشه‌چین اطلاعاتی (Glean Information) از روش مربی‌گری گروهی باشند.

مهارت اجتماعی‌ای که به‌عنوان مربی احتمالاً بر آن تمرکز خواهیم کرد یکی از سه مهارت آتی خواهد بود که حوزه‌هایی است که بسیاری از بچه‌های طرد شده‌ی اجتماعی در آن حوزه‌ها نیاز به بهبود دارند:
- مهارت اول - خودتنظیمی (Self- Regulation)
توسعه‌ی راهبردهای سازگاری در بحث با افراد با مشکلات احساسی (Difficult Emotions)؛
- مهارت دوم - برطرف کردن تعارض‌ها و حل مشکلات
بدون اِعمال قوانین مربوط به غیربزرگسالان (Adult Right Away)؛
- مهارت سوم - دعوت کردن و پیوستن
.



مهارت اول – خودتنظیمی
پژوهش‌هایی که بر روی بچه‌ها انجام شد تا مشخص شود چه بچه‌هایی بیش‌ترین محبوبیت را دارند و کدام بچه‌ها محبوب نیستند یا به‌عنوان دوست پذیرفته نمی‌شوند (Rejected) به‌نظر می‌رسید افراد دارای مشکل در مدیریت احساس‌ها (فاقد خودتنظیمی مناسب) دارای بیش‌ترین دافعه هستند. بچه‌ها و بزرگسالانی که در برخورد به دیگران، حمله می‌کنند یا با به صحبت با دیگران با زبان نامناسب می‌پردازند (Lash out)، درک نامناسبی دارند یا در موقعیت‌های منفی، واکنش افراطی از خود بروز می‌دهند مطلوب بقیه نیستند. بنابراین این امر اهمیت حیاتی دارد که بچه‌هایی که با تنظیم احساس‌های‌شان دچار چالش می‌شوند یاد بگیرند چگونه به‌روشی سازنده در موقعیت‌های سخت بر احساس‌های خود مدیریت کنند. این امر، سخت‌ترین مهارت برای مربی‌گری در زمان اقامت کوتاه در اردو و اردوگاه به‌حساب می‌آید. این در حالی است که ابزارهای قطعی و مؤثری وجود دارد که ما به‌عنوان مربی می‌توانیم با استفاده از آن برای ایجاد مهارت خودتنظیمی در چنین افرادی به‌شکل فردی فراهم آوریم.



مهارت دوم - برطرف کردن تعارض‌ها و حل مشکلات
بچه‌هایی که با یک بزرگسال تعامل می‌کنند هر بار که احساس‌شان جریحه‌دار می‌شود یا نمی‌توانند مشکل‌های بین‌فردی را در خود حل کنند ممکن است به یادگیری رفع تعارض نیاز داشته باشند. به‌خاطر این‌که در اردو و اردوگاه، دور از والدین‌شان هستند فرصت ایده‌الی برای آنان ایجاد خواهد شد تا بعضی از مهارت‌های رفع‌ تعارض را یاد بگیرند. به‌خصوص شرکت‌کنندگان نیاز دارند یاد بگیرند چه رفتاری در شرایط ذیل داشته باشند:
- اذیت کردن و سربه‌سر گذاشتن دیگران (Teasing)؛
- تفسیرها و توضیح‌های نامهربانانه (Unkind Comments)؛
- باختن؛
- اتهام زدن‌ها (Accusations)؛
- پذیرفته نشدن‌ها (Being Left out)؛
- فشار هم‌نوعان (Peer Pressure)
.

بررسی روش‌های مختلف رفع تعارض‌ها و حل مشکلات می‌تواند به بچه‌ها کمک کند مهارت‌های مهم و ارتباطی زندگی را بیاموزند.



ایده‌های مربی‌گری برای ایجاد مهارت‌های برطرف کردن تعارض‌ها و حل مشکلات
به‌یاد داشته باشیم ضعف در مهارت‌های خودتنظیمی احساسی (Emotional Self- Regulation) و رفع تناقض‌ها (Conflict- Resolution) اغلب به‌شکل هماهنگ و منسجم با هم عمل می‌کنند. بنابراین ممکن است با راهبردهای مربی‌گری یکسانی بتوان ضعف در این مهارت‌ها را برطرف کرد.

مربیان برای ایجاد مهارت‌های برطرف کردن تعارض‌ها و حل مشکلات در بچه‌ها می‌توانند از اقدام‌های ذیل بهره ببرند:
- طراحی فضایی مجزا (Chill Spot) در خوابگاه که جذاب و راحت و در عین حال از دید و شنود دیگران در امان باشد؛ جایی که شرکت‌کنندگان در اردو و اردوگاه بتوانند به آن‌جا رفته و جمع شوند. فضاهایی در آن‌جا ایجاد کنیم تا اشاره‌ها، دلالت‌ها و معانی ضمنی مثبتی در بچه‌ها ایجاد شود. چیزهایی نظیر ذیل را در آن‌جا قرار دهیم:
صندلی راحتی یا چیزی برای لم دادن و استراحت کردن؛
وسایل و تجهیزات رنگی؛
یک کتاب؛
یک توپ استرس؛
یک دسته کارت
.

بهتر است در ابتدای جلسه با شرکت‌کنندگانی که با مهارت‌های خودتنظیمی در چالش هستند این فضای مجزا (Chill Spot) نشان داده شود تا آنان احساس نکنند با دیگران فرق دارند یا قرار است تنبیه شوند. زمانی که مخاطب طغیان می‌کند به وی در مورد فلسفه‌ی آن فضای مجزا صحبت شود و به وی اجازه داده شود تا بداند زمانی می‌خواهیم با آنان صحبت کنیم که آنان آرامش خود را حفظ کنند.

باید بدانیم زمانی که به‌عنوان مربی، مضطرب و برآشفته (Upset) باشیم یا از لحاظ احساسی، زودرنج (Emotionally Fragile) باشیم از صحبت با مخاطب نتیجه‌ی خوبی عایدمان نخواهد شد.

- در طی جلسه‌ی مربی‌گری چهره‌به‌چهره و در حالی که هیچ شرکت‌کننده‌ی دیگری در اردو و اردوگاه قادر به شنیدن صحبت‌ها نیست بعضی یا تمام این مراحل را طی می‌کنیم. به‌یاد داشته باشیم می‌خواهیم شرکت‌کننده بیش‌تر تفکر و صحبت‌های خود را اِعمال کند؛ بنابراین بر سؤال‌های باز (Open- Ended Questionss) تمرکز کنیم که مخاطبان در پاسخ دادن آن، محدودیت نداشته باشند:
از مخاطب بپرسیم چه احساسی دارد و چه چیزی موجب برآشفته شدن وی شده است؟
از مخاطب بپرسیم دفعه‌ی بعد و در موقعیتی متفاوت چگونه آن موقعیت را مدیریت خواهد کرد؟
بررسی کنیم چگونه می‌تواند عذرخواهی کند؟
بپرسیم در موقعیت‌های دشوار چه ایده‌ای برای به‌دست آوردن آرامش مجدد دارد؟
درباره‌ی این‌که مخاطب وقتی برآشفته می‌شود چه کاری در آینده انجام خواهد داد به یک توافق برسیم.
با زمان دادن برای پیگیری توافق‌مان موافقت کنیم و به او بگوییم که به توانایی‌هایش اعتماد داریم و مطمئن هستیم که در صورت وقوع شرایط، دفعه‌ی بعد شاهد آرامش بیش‌تری از آنان خواهیم بود
.

یاداوری مهم - اگر مربی‌گری در بهبود رفتار شرکت‌کننده در اردو و اردوگاه مؤثر واقع نشود مربیان باید از ناظرین یا مدیر اجرایی اردو و اردوگاه کمک بخواهند. اگر شرکت‌کنندگان دیگر در خطر باشند یا به فعالیت‌های‌شان آسیب می‌رسد باید فوراً تقاضای کمک کنیم.

 
 
 

پي‌نوشت‌ها
[1] معانی ضمنی
منظور از معانی ضمنی (Connotations)، آن بخش از معنای واژه‌ها و جمله‌هایی است که به بافت غیرزبانی و جنبه‌های عاطفی و فرهنگی مربوط است.

[2] 
توپ استرس
توپ استرس (Stress Ball)، یک توپ نرم و انعطاف‌پذیر است که در قطری کم‌تر از هفت سانتی‌متر به‌راحتی ساخته می‌شود. این توپ در دست و با انگشتان فشرده می‌شود. این ابزار برای رهایی از استرس و فشار، رفع تنش‌های ماهیچه‌ای دست یا تمرین دادن ماهیچه‌های دست به‌کار می‌رود.

[3] 
سؤال‌های باز
سؤال‌های باز (Open- Ended Questionss)، مواردی هستند که پاسخ مشخص و تعیین‌شده‌ای ندارند و بیش‌تر از این‌که نگاه به نتیجه‌ای خاص داشته باشند با ذهن و تفکر مخاطبان درگیر می‌شوند و مافی‌الضمیر آن‌ها را برملا می‌سازند. طرح این سؤال‌ها به مربی کمک می‌کند با چگونگی تفکر و ایدههای مخاطب آشنا شود و روش فکر و عمل وی را از پشت صحبت‌هایش درک کند. سؤال‌های باز هم‌چنین آغازگر یک گفتگوی دوجانبه هستند که به طرفین کمک می‌کند با هم ارتباط فکری و عاطفی برقرار کنند.



1396/12/1 لينک مستقيم

نظر شما پس از تاييد در سايت قرار داده خواهد شد
نام :
پست الکترونيکي :
صفحه شخصي :
نظر:
تایید انصراف
اردو و اردوگاه
 آخرین عکس‌های اردوگاه‌ها کوچک کردن
 آخرین مطالب اوقات فراغت کوچک کردن
اِی‌اِن‌جی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 39)
آسمان آریانه (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 38)
نقشی از جان (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 37)
دوست صمیمی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 36)
سلام شتر! - ارزش دوستی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 35)
سمفونی میمون (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 34)
سپیده‌دم (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 33)
تغییر تخم‌مرغ (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 32)
َوَردست (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 31)
کودکان در باغ‌وحش (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 30)
اهرام مصر (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 29)
روح (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 27)
ارواح شعبده‌باز (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 26)
اونو بگیرید! (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 25)
مادر (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 24)
روش صحیح (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 23)
داستانی کوتاه‌ از یک روباه و یک موش (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 22)
ناممکن برای کبوتر (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 21)
بازی گِری یا پیرمرد بازنشسته‌ی شطرنج‌باز (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 20)
هدف (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 19)
آه پسر - زندگی پسر فقیر مالزیایی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 18)
سردار شهید حاج احمد کاظمی - قسمت دوم (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 17)
سردار شهید حاج احمد کاظمی - قسمت اول (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 16)
شهدای انقلاب اسلامی و دفاع مقدس علی، مهدی و حمید باکری (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 15)
بره‌ای شجاع در جزیره - قسمت اول (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 14)
پروازی بلند (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 13)
اریگامی یا کاغذ و تا (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 12)
دنیا در یک دقیقه! (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 11)
تهدید آرام (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 10)
«ماریزا» الاغ لجوج (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 9)
آخرین گره (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 8)
فقدان روشنایی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 7)
دکتر سعید کاظمی آشتیانی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 6)
اروپا و ایتالیا (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 5)
ساعت زنگ‌دار (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 4)
لامپ! (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 3)
تکلیف منزل - امروزه در برابر گذشته (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 41)
یافتن مدرسه‌ی مناسب برای تأمین نیازهای فرزندان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 40)
نصایحی برای فرزندان و والدین در مورد آزمون‌ها (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 39)
تجربه در برابر موفقیت (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 38)
چگونه ارتباط‌های بین‌فردی به موفقیت می‌انجامد؟ (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 37)
آیا از نوجوانان‌مان سؤال بپرسیم که ... (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 36)
اهمیت عذرخواهی از نوجوانان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 35)
آموزش عذرخواهی به نوجوانان با ذکر مثال (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 34)
خودتنظیمی به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده‌ی موفقیت (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 33)
چگونه والدینی خودآگاه باشیم؟ (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 32)
ارتباط برقرار کردن با نوجوانان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 31)
آموزش خودکنترلی به بچه‌ها (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 30)
اعتماد به فرزندان 8 الی 12 ساله‌ی‌مان برای تصمیم‌گیری صحیح (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌
نکته‌هایی برای ارتقای نوجوانان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 28)
فواید درگیر بودن بچه‌ها با فعالیت‌های مثبت (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 27)
تصمیم‌گیری نوجوان در برابر تصمیم‌گیری بزرگسال (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 26)
تصمیم‌گیری مناسب برای نوجوانان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 25)
نوجوانان و تصمیم‌‌گیری مناسب (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 24)
آموزش مسؤولیت‌پذیری به فرزندان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 23)
آموزش مستقل بودن به فرزندان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 22)
چگونگی ایفای نقش برای تصمیم‌گیری‌های بهتر (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 21)
رقابت سالم (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 20)
سخنی درباره‌ی رقابت (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 19)
کمک به فرزندان 9 الی 12 ساله در جهت رشد مهارت‌های تفکر انتقادی (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شم
چگونه یک مربی بزرگ باشیم؟ (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 17)
آموزش بخشندگی به فرزندان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 16)
توسعه‌ی مهارت‌های تصمیم‌گیری (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 15)
آداب رفتاری خوب برای فرزندان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 14)
رعایت آداب رفتاری احترام محسوب می‌شود (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 13)
نکته‌هایی برای آموزش آداب رفتاری (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 12)
آموزش همدلی (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 11)
اعمال ارزش‌های خانوادگی (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 10)
ایجاد ارزش‌های خانوادگی (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 9)
اِعمال تدریجی ارزش‌های خوب در فرزندان‌تان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 7)
شش عادت افراد همدل (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 6)
پنج پیام پدر و مادر مثبت بودن (اوقات فراغت خانواده شماره‌ی 5)
چطور در کارهایی که به آن‌ها اهمیت می‌دهیم بهتر شویم؟ (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 51)
چگونه درس‌های آموخته شده را در پایان یک پروژه جذب کنیم؟ (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 50)
چارلی چاپلین در عصر جدید (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 49)
مربی‌گری چیست؟ (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 48)
مدیریت دانش سازمانی - شناساندن و حذف نرم‌افزاری کارمندان (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 47)
نمودار مثلثی دانش فرایند و نرم‌افزارهای مدیریت دانش (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 46)
طوفان ذهنی؛ روشی صحیح، منصفانه، پسندیده و اخلاقی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 45)
مقدمه‌ای بر یادگیری مؤثر درس‌ها (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 44)
سازمان‌های یادگیرنده - اهمیت مدیریت دانش (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 43)
مدیریت دانش برای تمام نسل‌ها (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 42)
مقدمه‌ای بر استقرار سیستم مدیریت دانش در سازمان‌ها (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 41)
سیستم مدیریت دانش - ایجاد تجربه‌ای بهتر برای مشتریان (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 40)
نمونه‌ای از کارکرد نرم‌افزارهای مدیریت دانش - افزایش کارایی در سازمان‌ها (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی
مدیریت دانش - افراد، فرایندها و فناوری‌ها (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 38)
ملاقات «باری» و «سامی» (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 37)
سیستم فکر کردن - پنگوئن‌ها و شیرماهی‌ها در یک کوه یخی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 36)
آن‌چه می‌دانیم کشف کنیم! (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 35)
سهم‌گذاری توانمندی، سرمایه و ثروتی به‌نام دانش (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 34)
گاری - چهار نوع اعضای یک تیم (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 33)
برف و بهمن - مدیریت دانش و خطر (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 32)
بحث گروهی صحیح مطابق با مدل دینامیک گروهی «بروس تاکمن» (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 31)
گم کردن هدف - تعیین اهداف شخصی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 30)
آیا می‌خواهیم بیش‌تر نواور باشیم؟! - خلاقیت در ایجاد صدای رعد و برق (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 29)
فرمانروایان مقدس - فرمانروایی حضرت داوود(علیه‌السلام) - خلاقیت در فتح اورشلیم (معرفی فیلم مدیریتی شم
فرانکی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 28)
چگونگی تأثیر تعهد شغلی بر کسب و کار (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 27)
یک گردش خوب - نورمن ویزدم - خلاقیت، احساس مسؤولیت و سماجت در پیگیری وظایف (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌
قهوه و استراتژی - مجموعه‌ای از راهکارها برای دستیابی ‌به مزیت رقابتی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 25)
اعتقاد به خشنودی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 24)
بازسازی روحیه‌ی تعهد در کارمندان (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 23)
مستر بین و خلاقیت در شناسایی سارق (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 22)
درس‌های مدیریتی از مسابقه‌ی لاک‌پشت و خرگوش (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 21)
سبک مدیریت و فرهنگ‌سازی حضرت یوسف(علیه‌السلام) ارشاد معنوی در سایه‌ی تدابیر مادی (معرفی فیلم مدیریتی
سبک مدیریت و فرهنگ‌سازی حضرت یوسف(علیه‌السلام) - تعامل صادقانه با مردم (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 1
سبک مدیریت و فرهنگ‌سازی حضرت سلیمان(علیه‌السلام) - صلابت در رهبری (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 18)
سبک مدیریت و فرهنگ‌سازیحضرت سلیمان(ع) - ایفای نقش آرام‌بخشی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 17)
شش عادت افراد همدل (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 16)
فرهنگ‌سازی در مترو - پلکان یا پله‌ی برقی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 15)
بسته‌بندی شکلات (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 14)
لحظه‌ی سرنوشت‌ساز راست‌گویی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 13)
درست‌کاری چیست؟! (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 11)
از طریق نمودار سازمانی‌تان تأثیرگذاری بیش‌تری داشته باشید! (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 10)
یک طاووس در سرزمین پنگوئن‌ها - نواوری و شهامت (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 12)
 پيوندهای اردو و اردوگاه کوچک کردن
ارتباط با اردو و اردوگاه
فيلم، عكس و كتاب اردو و اردوگاه
پيوندها
عكس اردو و اردوگاه

بخش‌هاي اردويي

نشاني مؤسسه‌ي فرهنگي تسنيم نور

تهران، خيابان وليعصر(عج)، بالاتر از تقاطح جامي، روبه‌‌روي مدرسه‌ي راهنمايي دخترانه‌ي فلسطين، پلاك 1062
تلفن: 66401476 - 66402422، ايميل: info@tnci.ir، كدپستي: 1316863669

مؤسسه‌ي فرهنگي تسنيم نور

ورود